ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 251 พ.ศ. 2545 กำหนดให้อาหารที่มีส่วนผสมของถั่วเหลืองและข้าวโพดที่ผลิตโดยวิธีดัดแปรพันธุกรรม (จีเอ็มโอ) ตั้งแต่ร้อยละ 5 ต้องระบุข้อความว่า “ดัดแปรพันธุกรรม” บนฉลากอาหาร ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แม้ว่าผู้ผลิตอาหารจำนวนหนึ่งได้แสดงฉลากอาหารจีเอ็มโอ แต่องค์กรที่เกี่ยวข้องกับผู้บริโภคได้วิจารณ์เกี่ยวกับความไม่เคร่งครัดของการบังคับใช้กฎหมายดังกล่าวในประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง งานวิจัยนี้อาศัยวิธีประมูลในห้องทดลองแบบปิดเพื่อหาความเต็มใจในการจ่ายอาหารจีเอ็มโอในกลุ่มผู้บริโภคไทย โดยผู้เข้าร่วมการทดลองประกอบด้วยนักศึกษาและตัวแทนของผู้บริโภคไทย ผลการทดลองพบว่า ผู้เข้าร่วมการทดลองลดราคาอาหารจีเอ็มโอเฉลี่ยร้อยละ 9.75 เมื่อเปรียบเทียบกับราคาอาหารทั่วไป อย่างไรก็ตาม หากจำกัดเฉพาะผู้บริโภคที่ระบุความเต็มใจในการจ่ายอาหารจีเอ็มโอต่ำกว่าอาหารทั่วไปซึ่งมีถึงร้อยละ 47.44 ของผู้เข้าร่วมการทดลองทั้งหมดแล้วกลับพบว่า อาหารจีเอ็มโอถูกลดราคาลงถึงกว่าร้อยละ 35.76 ผลที่ได้ดังกล่าวสนับสนุนนโยบายบังคับการติดฉลากจีเอ็มโอต่อไปประกอบกับประเทศไทยไม่ได้เป็นผู้ผลิตหลักหรือผู้ส่งออกหลักของอาหารจีเอ็มโอในตลาดโลก สำหรับอัตราส่วนผสมของจีเอ็มโอที่แตกต่างกันนั้น ผลจากการทดลองไม่พบความแตกต่างระหว่างอาหารที่มีจีเอ็มโอผสมร้อยละ 1 ร้อยละ 5 หรือมากกว่านั้น แต่พบว่าผู้บริโภคไทยมีอุปสงค์ที่แตกต่างกันต่ออาหารที่ไม่มีจีเอ็มโอและอาหารที่มีจีเอ็มโอผสมร้อยละ 1 ดังนั้น ผลการทดลองสนับสนุนการกำหนดร้อยละ 5 เป็นเกณฑ์ขั้นต่ำในการติดฉลาก แต่ควรมีการวิจัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับต้นทุนของการติดฉลากอาหารจีเอ็มโอเพื่อการวิเคราะห์ผลกระทบต่อสวัสดิการสังคมอย่างครบถ้วน อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตอาหารจีเอ็มโอยังมีโอกาสทางการตลาดในประเทศไทย เนื่องจากผู้บริโภคให้การยอมรับอาหารจีเอ็มโอที่ระบุประโยชน์ของจีเอ็มโออย่างชัดเจนไว้บนฉลาก Thailand adopts a labeling policy on genetically modified (GM) food items if their ingredients are derived from soybean and corn; once their GM content reaches a 5% threshold level, a mandatory label is required. Despite the criticism of Thailand’s weak law enforcement in this area, GM product labels can be found affixed to products, on retailers’ shelves. This research paper employs the experimental auction methodology to determine Thai consumers’ willingness to pay for GM food. Results, from both students and representative consumer subjects, show that although the average discount of GM food is 9.75%, 47.44% of consumers discount GMO at a considerably higher figure of 35.76%. The results seem to support the need for the current mandatory labeling of GM food items, especially when Thailand is neither a major producer or exporter of GM crops. Thai consumers do not view 1%, 5%, and higher percentages of GMO content differently, but on the other hand they do not perceive a GM level of 1% as being GM-free food either. As such, the results support the adoption of a 5% threshold level until further research has been carried out on the cost side. Nevertheless, market opportunities exist for GM food sellers if they clearly post GMO benefits on their label.