ประเทศไทยเป็นประเทศผู้ผลิตและมีการส่งออกยางธรรมชาติเป็นจำนวนมาก อุตสาหกรรมจากยางพาราเป็นอุตสาหกรรมที่มีการแข่งขันสูงในตลาดทั้งภายในประเทศและต่างประเทศที่สำคัญได้แก่อุตสาหกรรมน้ำยางข้นซึ่งเป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรมต่อเนื่องและการใช้งานร่วมกับสารเคมีอื่นๆ ในการใช้ประโยชน์ด้านต่างๆ อย่างไรก็ตามผลิตภัณฑ์จากน้ำยางธรรมชาติสามารถก่อให้เกิดอาการแพ้ต่อผู้ใช้ได้ เช่น การแพ้สารเคมีหรือโปรตีนที่ตกค้างอยู่ในผลิตภัณฑ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในถุงมือยาง ถุงยางและผลิตภัณฑ์จากน้ำยางข้น งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่ต้องการศึกษาผลการเติมสารละลายแคลเซียมจากเปลือกไข่ลงในน้ำยางข้นต่อการสกัดและการชะล้างปริมาณโปรตีนชนิดละลายน้ำได้ สำหรับการผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำยางธรรมชาติและทำการตรวจสอบปริมาณโปรตีนก่อภูมิแพ้ในผลิตภัณฑ์จากน้ำยางธรรมชาติโดยวิธีทางเคมีที่เรียกว่า Modified Lowry และวีธีสเปคโตรสโคปีอินฟราเรดย่านใกล้ (NIR, Near Infrared Spectroscopy) ซึ่งเป็นเทคนิคการวัดปริมาณและคุณภาพแบบไม่ทำลายตัวอย่าง ที่มีความรวดเร็ว ไม่แพง วัดค่าได้ต่อเนื่องและน่าเชื่อถือ โดยการสร้างสมการทำนายหาปริมาณโปรตีนที่ละลายน้ำได้ในน้ำยางข้นเปรียบเทียบปริมาณโปรตีนชนิดละลายน้ำได้จากค่าที่วิเคราะห์ได้โดยวิธี Modified Lowry เป็นค่าอ้างอิง พบว่า สัดส่วนสารละลายของสารประกอบแคลเซียมออกไซด์ในกรดไฮโดรคลอริก(แคลเซียมคลอไรด์)ที่เติมลงในน้ำยางข้นร่วมกับสารลดแรงตึงผิวชนิด Sodium dodecyl sulphate (SDS) ด้วยสัดส่วนสารละลายของสารประกอบแคลเซียมออกไซด์ในกรดไฮโดรคลอริกหากเพิ่มขึ้นจะทำให้โปรตีนละลายน้ำถูกสกัดและถูกชะล้างออกมามากขึ้น ซึ่งสามารถกำจัดออกจากชิ้นตัวอย่างได้ง่ายโดยการล้างด้วยน้ำอุ่นที่อุณหภูมิประมาณ 70 องศาเซลเซียส ทั้งนี้อาจเนื่องมาจากอนุภาคแคลเซียมสามารถเข้าไปแทนที่สายโซ่โมเลกุลของน้ำยาง จึงทำให้การแตกตัวของโปรตีนชนิดละลายน้ำหลุดออกมาเป็นจำนวนมาก