โครงการนี้มีวัตถุประสงค์หลัก คือการศึกษาหาข้อมูลและข้อวิเคราะห์ที่เกี่ยวกับศักยภาพของแหล่งพลังงานหมุนเวียนและศักยภาพของการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน ทางเลือกเทคโนโลยีประเภทต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งข้อเสนอแนะมาตรการเชิงนโยบาย แผนงานวิจัยและพัฒนา และแผนงานพัฒนากำลังคน เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจของภาครัฐ ในการกำหนดทางเลือกการส่งเสริมที่จะนำไปสู่เป้าหมายด้านพลังงานหมุนเวียน และด้านประสิทธิภาพพลังงานที่ตั้งไว้สำหรับปี 2554 โดยมีขอบเขตการศึกษา ดังนี้ (1) การประเมินศักยภาพและจัดลำดับความสำคัญของแหล่งพลังงานหมุนเวียนและการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน (2) การประเมินและจัดลำดับความสำคัญของเทคโนโลยีพลังงานหมุนเวียนและเทคโนโลยีการประหยัดพลังงาน (3) การประเมินผลกระทบของการส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียนและการประหยัดพลังงานต่อเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมในภาพรวมของประเทศ (4) การพัฒนาแผนการวิจัยและพัฒนา (5) การพัฒนาแผนพัฒนากำลังคน (6) การวิเคราะห์และเสนอแนะมาตรการเชิงนโยบาย เพื่อส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียนและการประหยัดพลังงาน ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า ประเทศไทยมีศักยภาพด้านการใช้พลังงานหมุนเวียนและการประหยัดพลังงาน โดยในระยะเวลา 5-10 ปี ข้างหน้า หากมีการใช้พลังงานหมุนเวียนและประหยัดพลังงานเต็มศักยภาพ อาจช่วยลดปริมาณการใช้พลังงานและทดแทนพลังงานรูปแบบปกติได้ถึง15-20% อย่างไรก็ตาม การที่จะใช้ศักยภาพดังกล่าวได้จริงนั้น ยังต้องขจัดอุปสรรคมากมายทั้งด้านเศรษฐศาสตร์ การเงิน เทคนิค และอื่นๆ ซึ่งต้องอาศัยมาตรการที่เข้มข้นและต่อเนื่อง และถึงแม้จะสามารถทำได้ตามตัวเลขที่ประเมิน (ซึ่งคงต้องใช้เวลานานกว่าที่คาดการณ์) ก็ยังต้องเผชิญกับข้อเท็จจริงที่ว่า ปริมาณพลังงานที่จะประหยัดได้และพลังงานหมุนเวียนที่จะใช้ได้อย่างคุ้มทุนจะมีข้อจำกัด ซึ่งจะทำให้ประเทศไทยต้องเผชิญกับภาวะความเสี่ยงด้านความมั่นคงทางพลังงาน และด้านการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ต่อประชากรเกินค่าเฉลี่ยของโลก ดังนั้น นอกเหนือจากการ ประหยัดพลังงานและการใช้พลังงานหมุนเวียนซึ่งต้องใช้ความพยายามอย่างเต็มที่แล้ว ยังต้องคำนึงถึงแนวทางอื่นประกอบด้วย เช่น การพึ่งพาแหล่งพลังงานของมิตรประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งอาจเสี่ยงต่อปัญหาภูมิศาสตร์การเมืองถ้าจัดการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศได้ไม่ราบรื่น การใช้ชีวมวลเป็นปริมาณมาก (Large scale bioenergy systems) ซึ่งต้องมีการปฏิรูปภาคการเกษตรและการปฏิรูปที่ดิน เพื่อนำไปสู่ “Bioeconomy” การใช้พลังงานนิวเคลียร์ ซึ่งต้องมีการโน้มน้าวทัศนคติของสาธารณชนและเตรียมการด้านการพัฒนากำลังคนล่วงหน้าหลายปี และการใช้เทคโนโลยีถ่านหินสะอาด (Clean coal technology) ซึ่งต้องขึ้นอยู่กับทั้งความเข้าใจของสาธารณชนและเทคโนโลยีการเก็บกักคาร์บอน (Carbon capture and sequestration) ว่าจะมีความน่าเชื่อถือเพียงใด มิฉะนั้นจะเสี่ยงต่อการเพิ่มปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกยิ่งขึ้น โดยสรุป ประเทศไทยเช่นเดียวกับหลายๆ ประเทศในโลก มีทางเลือกสำหรับการใช้พลังงานอย่างยั่งยืนในระยะยาวที่ค่อนข้างจำกัด ดังนั้น การวิเคราะห์ภาพฉายในอนาคต (Future scenario analysis) เพื่อประกอบการตัดสินใจในการกำหนด Energy mix ที่กระจายความเสี่ยงได้อย่างเหมาะสมและต้นทุนไม่สูงจนเกินไปจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ท้ายที่สุด เนื่องจากความซับซ้อนของปัญหาด้านพลังงาน และความท้าทายในการแก้ปัญหาการกำหนดนโยบายและวางแผนทั้งในระยะสั้นและระยะยาวหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องจำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนด้านการวิจัยเชิงนโยบายที่เข้มแข็ง โดยรัฐอาจสนับสนุนการจัดตั้งหน่วยวิจัยเชิงนโยบายในสถาบันการศึกษา และ/หรือ องค์กรอื่นที่เกี่ยวข้องที่ทำหน้าที่ศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลและสถานการณ์และสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายโดยเฉพาะเพื่อสนับสนุนการตัดสินใจและการดำเนินการของภาครัฐที่ทันต่อเหตุการณ์