วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ (1) เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมการใช้หนังสือเรียนของครูในการจัดการเรียนการสอน (2) เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้หนังสือเรียนของครูที่มีภูมิหลังแตกต่างกัน (3) เพื่อศึกษาผลของการใช้หนังสือเรียนของครูที่มีต่อพฤติกรรมของผู้เรียน โดยใช้การวิจัยแบบผสมรูปแบบลำดับเวลา เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์และสังเกตครู เกี่ยวกับการใช้หนังสือเรียนจำนวน 10 คนตามสังกัด กลุ่มสาระการเรียนรู้ และระดับชั้นที่สอน เพื่อให้ได้ข้อมูลในการสร้างแบบสอบถามในการสำรวจกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นครูในกรุงเทพมหานครจำนวน 579 ชุด ผลการวิจัยสรุปว่า 1) พฤติกรรมการใช้หนังสือเรียนของครูไม่ได้ใช้หนังสือเรียนเป็นหลักเพียงอย่างเดียว แต่พบว่าครูมีการใช้สื่ออื่นๆ เพิ่มเติม โดยเฉพาะสื่อประเภทใบงาน ใบความรู้ และแบบฝึกหัด วัตถุประสงค์การใช้หนังสือเรียนพบว่า ครูใช้เพื่อจัดการเรียนการสอนของครู ใช้หนังสือเรียนในการออกข้อสอบ จัดทำแผนการสอน และครูใช้เพื่อพัฒนานักเรียน โดยมอบหมายงานให้กับนักเรียน 2) พฤติกรรมการใช้หนังสือเรียนของครูที่มีภูมิหลังต่างกันพบว่า ตัวแปร ระดับการศึกษา สังกัด ประสบการณ์ที่สอนและระดับชั้นที่สอนมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 โดยครูที่มีระดับการศึกษาสูงกว่าปริญญาตรี จะใช้หนังสือเรียนน้อยกว่าครูที่มีระดับการศึกษาปริญญาตรี ครูที่สอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จะใช้หนังสือเรียนน้อยกว่าครูที่สอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ครูที่มีประสบการณ์ในการสอนมากจะใช้หนังสือเรียนน้อยกว่าครูที่มีประสบการณ์ในการสอนน้อย และครูในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา จะใช้หนังสือเรียนน้อยกว่าครูในสังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน 3) การรับรู้ของครูเกี่ยวกับผลของการใช้หนังสือเรียนพบว่า ครูรับรู้ว่าผลของการใช้หนังสือเรียนของครูส่งผลให้นักเรียนมีพฤติกรรมการทำแบบฝึกหัด การจดบันทึก และการฟังในห้องเรียน และส่งผลให้นักเรียนมีพฤติกรรมการใช้หนังสือเพื่อทำแบบฝึกหัดและหาคำตอบ ประเด็นที่ไม่เข้าใจทั้งภายในและภายนอกห้องเรียน