วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ 1) เพื่อพัฒนาโปรแกรมการสอนงานเพื่อเพิ่มผลลัพธ์การเรียนรู้ของนิสิตปริญญาบัณฑิต 2) เพื่อศึกษาเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพถึงผลของการสอนงานที่มีต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ในด้านพุทธิพิสัย จิตพิสัย และทักษะพิสัยของนิสิตปริญญาบัณฑิต และต่ออัตราการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัยของนิสิตปริญญาบัณฑิต เมื่อควบคุมตัวแปรสาขาวิชาและขนาดกลุ่ม และ 3) เพื่อปรับปรุงแก้ไขโปรแกรมการสอนงานฯ แบบแผนการทดลองเป็นแบบแฟคทอเรียลขนาด 2X3X3 มีการเก็บรวบรวมข้อมูลทั้งในเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างคือ นิสิตปริญญาบัณฑิต คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ลงทะเบียนรายวิชา 2757305 ในภาคการศึกษาปลาย ปีการศึกษา 2552 จำนวน 212 คน ซึ่งอาสาสมัครเข้าร่วมโครงการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งออกเป็น 4 ชุด ได้แก่ 1) แบบทดสอบด้านวัดและประเมินผลการศึกษา 2) แบบสอบถามสำหรับผู้เรียนงานเพื่อวัดผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านจิตพิสัย และทักษะพิสัย 3) แบบตรวจสอบการจัดกระทำ และ 4) โปรแกรมการสอนงานประกอบด้วย 4.1) เอกสารโปรแกรมการสอนงาน 4.2) คู่มือการคัดเลือกผู้สอนงาน 4.3) คู่มือสำหรับผู้สอนงาน 4.4) สมุดบันทึกผู้สอนงาน และ 4.5) โปรแกรมการฝึกผู้สอนงาน การเก็บรวบรวมข้อมูลระยะยาวได้จากการวัด 3 ครั้ง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมแบบวัดซ้ำ การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมพหุนาม การวิเคราะห์โมเดลโค้งพัฒนาการที่มีตัวแปรแฝง และการวิเคราะห์โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ ผลการวิจัยพบว่า 1. โปรแกรมการสอนงานที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้ 8 แผน สำหรับสาระการเรียนรู้ 8 เรื่อง แต่ละแผนมีเอกสารเนื้อหาการเรียนรู้ แบบฝึกหัด และสื่อการสอน การสอนงานในการวิจัยครั้งนี้ใช้เวลาสัปดาห์ละครั้งๆ ละประมาณ 1-2 ชั่วโมง จำนวน 10 ครั้ง กระบวนการสอนงานแต่ละครั้งมีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน คือ ขั้นการสอบถามปัญหาและความต้องการของผู้เรียน ขั้นการสอนงานและการเรียนรู้ ขั้นการสรุปบทเรียน ขั้นการอภิปรายและการเสนอแนะแหล่งการเรียนรู้ต่อไป และขั้นการสำรวจความคิดเห็นและความรู้สึก 2. ผลของการสอนงานที่มีต่อผลลัพธ์การเรียนรู้พบว่า มีอิทธิพลปฏิสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างประเภทการสอนงาน กลุ่มสาขาวิชาและขนาดกลุ่ม และมีอิทธิพลทางอ้อมของประเภทการสอนงานและกลุ่มสาขาวิชาส่งผ่านความตั้งใจเรียน และความถี่ในการเรียนต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ และอัตราการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัย โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุทั้ง 2 โมเดลมีความตรง โดยมีค่า chi-square = 265.98, df = 250, p = 0.233, GFI = 0.911, AGFI = 0.875, RMR = 0.059 สำหรับโมเดลผลลัพธ์การเรียนรู้ และมีค่า chi-square = 281.91, df = 251, p = 0.088, GFI = 0.907, AGFI = 0.870, RMR = 0.024 สำหรับโมเดลอัตราการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัย อิทธิพลของการสอนงานมีอิทธิพลทางอ้อมเท่ากับ 0.261 และ -0.004 ต่อผลลัพธ์การเรียนรู้และอัตราการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัย ตามลำดับ อิทธิพลของการสอนงานต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียนงานนั้น ส่งอิทธิพลต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านทักษะพิสัยสูงสุด รองลงมาคือผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านจิตพิสัย และผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัย ตามลำดับ 3. การแก้ไขปรับปรุงโปรแกรม ได้แก่ 1) การเพิ่มการสังเกตพฤติกรรมการเรียนและการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการ เพื่อให้ได้ข้อมูลในเชิงลึกมากยิ่งขึ้น 2) การเพิ่มกิจกรรมให้ผู้เรียนงานมีโอกาสเสนอผลงานที่ได้รับมอบหมาย และเนื้อหาการเรียนรู้ อย่างเป็นทางการ และ 3) การเพิ่มปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้เรียนงานในการวิเคราะห์การเสนอผลงาน