วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) บันทึกรูปแบบการใช้พื้นที่ว่างสาธารณะของเมืองนครนายก อย่างเป็นระบบ ทั้งกลุ่มผู้ใช้ กิจกรรม และช่วงเวลา 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการใช้พื้นที่ว่างสาธารณะกับลักษณะทางกายภาพ เศรษฐกิจและสังคมของเมืองนครนายก 3) เสนอแนะแนวทางเบื้องต้นในการพัฒนาพื้นที่ว่างสาธารณะที่เหมาะสมและสอดคล้องกับเมือง จากการศึกษา เมืองนครนายกพบการใช้ประโยชน์พื้นที่ว่างสาธารณะประเภทต่างๆ ทั้งพื้นที่ว่างสาธารณะเพื่อนันทนาการที่กำหนดไว้ และการปรับใช้พื้นที่ว่างในอาคารสาธารณะพื้นที่ว่างเปล่า พื้นที่ถนนและทางเท้า รองรับรูปแบบการใช้พื้นที่ที่แตกต่างกัน อันเป็นผลมาจากปัจจัยแวดล้อมที่พื้นที่ว่างสาธารณะนั้นตั้งอยู่ โดยพื้นที่ว่างสาธารณะที่มีความเป็นอเนกประโยชน์จะสัมพันธ์กับศูนย์กลางเมือง หรือพื้นที่ที่มีลักษณะเป็นศูนย์กลาง โครงข่ายการสัญจรจะมีผลต่อความหลากหลายของกลุ่มคน กิจกรรมที่สัมพันธ์กับย่านการใช้ประโยชน์ที่ดินและอาคารโดยรอบ ความต้องการใช้พื้นที่ว่างที่แปรผันตามความหนาแน่นของมวลอาคาร ลักษณะเฉพาะของพื้นที่ที่เหมาะสมกับกิจกรรมจะเป็นปัจจัยที่เพิ่มระดับความอเนกประโยชน์ มีปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อปัจจัยด้านอื่น มีรูปแบบการบริหารจัดการเกี่ยวกับพื้นที่ว่างสาธารณะหลายลักษณะซ้อนทับกันอยู่ วิถีชีวิตและวัฒนธรรมเป็นตัวกำหนดช่วงเวลาทำกิจกรรมภายในเมือง โครงสร้างประชากรที่แสดงถึงการรวมกลุ่มของกิจกรรม ข้อเสนอต่อแนวทางการพัฒนาพื้นที่ว่างสาธารณะ เป็นการปรับปรุงปัจจัยแวดล้อมให้เกิดสภาวะที่เหมาะสม ต่อรูปแบบการใช้งานพื้นที่ว่างสาธารณะ ประกอบด้วย มาตรการทางผังเมือง การใช้ผังเมือง รวมควบคุมการพัฒนาสร้างเมืองให้กระชับ กำหนดที่ตั้งโครงการสวนสาธารณะในอนาคตให้สัมพันธ์กับศูนย์กลางเมือง พร้อมกับการสร้างศูนย์กลางเมืองให้มีชีวิต และใช้แนวทางการจัดการพื้นที่ว่างสาธารณะ ที่สร้างการมีส่วนร่วมจากผู้ที่เกี่ยวข้อง