วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1. เพื่อพัฒนาระบบการชี้วัดความสำเร็จด้วยแนวทางของการวัดผลเชิงดุลยภาพ 2. เพื่อพัฒนาดัชนีชี้วัดต่าง ๆ สำหรับใช้ในการลดความสูญเสียของโรงงานตัวอย่าง แนวทางในการดำเนินการทำวิทยานิพนธ์เริ่มจากการศึกษาทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องการศึกษากระบวนการดำเนินงาน และวางแผนกลยุทธ์ของโรงงานตัวอย่าง การจัดหาตัวชี้วัดให้เหมาะสมกับ 4 มุมมองและประเมินคัดสรรตัวชี้วัดของหน่วยงาน การจัดทำการวัดผลเชิงดุลยภาพ การสร้างแผนปฏิบัติการ และนำ BSC และ KPI ไปวิเคราะห์เพื่อลดความสูญเสียพร้อมทั้งสร้างมาตรการในการลดความสูญเสีย สุดท้ายนำมาตรการไปใช้กับโรงงานแล้วเปรียบเทียบความสูญเสียที่ลดลงก่อนแล้วหลังดำเนินการ ผลที่ได้จากการวิจัยคือ 1) ต้นทุนการผลิตเฉลี่ยลดลงจากเดิม 899.84 บาท / มอเตอร์ 1 ตัว เป็น 876.08 บาท / มอเตอร์ 1 ตัว 2) การตรวจสอบครั้งแรกครั้งเดียวผ่านเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจากเดิม 90% เป็น 94% 3) การผลิตให้ตรงตามแผนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจากเดิม 90% เป็น 94% 4) %ของเสียเฉลี่ยลดลงจากเดิม 5% เป็น 2.1% 5) เวลาที่เครื่องจักรหยุดทำงานเฉลี่ยลดลงจากเดิม 10% เป็น 3.8% 6) จำนวนของเสียที่ผ่านการตรวจ Q.C. แล้วถูกส่งคืนกลับมาเฉลี่ยลดลงจากเดิม 3% เป็น 1.5 % 7) ความเสียหายในการจัดเก็บสินค้าเฉลี่ยลดลงจากเดิมจัดเก็บเสียหาย 1 ครั้ง เป็นไม่มีเลย ซึ่งในงานวิจัยนี้จะดำเนินการลดการสูญเสียใน KPI บางตัวที่ได้กล่าวมาในข้างต้น ส่วนในการลดความสูญเสียใน KPI ตัวอื่นนอกเหนือจากที่กล่าวจะทำการปรับปรุง และแก้ไขปัญหาอย่างต่อเนื่องต่อไป