วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษามโนทัศน์ชีววิทยาของนักเรียนหลังการใช้การเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ 2) ศึกษาความสามารถในการให้เหตุผลเชิงอุปนัยของนักเรียนหลังการใช้ การเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ 3) เปรียบเทียบมโนทัศน์ชีววิทยาของนักเรียนระหว่างกลุ่มที่เรียนโดยจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์กับกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบปกติ 4) เปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลเชิงอุปนัยของนักเรียนระหว่างก่อนและหลังการใช้การเรียนการสอนตามแนว คอนสตรักติวิสต์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดนวลนรดิศ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 จำนวน 2 ห้องเรียนๆ ละ 47 คน โดยกำหนดให้เป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 1 ห้องเรียน เรียนโดยจัดการเรียน การสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ และกลุ่มควบคุมจำนวน 1 ห้องเรียน เรียนด้วยวิธีสอนแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบวัดมโนทัศน์ชีววิทยา มีค่าความเที่ยง เท่ากับ 0.81 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.20-0.70 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.21-0.86 2) แบบวัดความสามารถในการให้เหตุผลเชิงอุปนัย มีค่าความเที่ยง เท่ากับ 0.79 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.23-0.75 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.22-0.75 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนกลุ่มที่เรียนชีววิทยาโดยจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสรักติวิสต์มีคะแนนมโนทัศน์ชีววิทยาเฉลี่ยร้อยละ 71.81 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ สูงกว่าร้อยละ 70 2. นักเรียนกลุ่มที่เรียนชีววิทยาโดยจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์มีคะแนนความสามารถในการให้เหตุผลเชิงอุปนัยเฉลี่ยร้อยละ 74.79 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ ร้อยละ 60 3. นักเรียนกลุ่มที่เรียนชีววิทยาโดยจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์มีคะแนนความสามารถในการให้เหตุผลเชิงอุปนัยเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 4. นักเรียนกลุ่มที่เรียนชีววิทยาโดยจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์มีคะแนนมโนทัศน์ชีววิทยาเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05