วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการอาการรายบุคคลด้วยการใช้ข้อมูลและการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้าต่ออาการเหนื่อยล้าในหญิงที่เป็นมะเร็งเต้านมระหว่างได้รับรังสีรักษา กลุ่มตัวอย่าง คือ หญิงที่เป็นมะเร็งเต้านมวัยผู้ใหญ่ที่รับรังสีรักษา จำนวน 40 ราย ที่เข้าพักที่สมาคมต่อต้านโรคมะเร็งแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และที่ศูนย์มหาวชิราลงกรณ์ ธัญบุรี จับคู่ความคล้ายคลึงในเรื่องปริมาณรังสีและระดับอาการเหนื่อยล้าเริ่มต้น กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการอาการรายบุคคลด้วยการใช้ข้อมูลและการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้าซึ่งพัฒนาจากแนวคิดการจัดการกับอาการของ Dodd et al. (2001) ร่วมกับแนวคิดการผ่อนคลายกล้ามเนื้อ ของ Bernstein and Borkovec (1973) หาความเที่ยงของเครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ .83 สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. อาการเหนื่อยล้าหลังได้รับโปรแกรมการจัดการอาการรายบุคคลด้วยการใช้ข้อมูลและการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้าไม่แตกต่างจากก่อนการทดลอง 2. อาการเหนื่อยล้าในกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการจัดการอาการายบุคคลด้วยการใช้ข้อมูลและการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้าน้อยกว่าอาการเหนื่อยล้าในกลุ่มที่ได้รับการดูแลปกติ