วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้ศึกษาอิทธิพลของบุคลิกภาพแบบหลงตนเอง ผลป้อนกลับ และกลวิธีจูงใจต่อผลการปฏิบัติงานและแรงจูงใจในกิจกรรม กลุ่มตัวอย่าง 177 คน ถูกสุ่มเข้าสู่เงื่อนไขการทดลอง 8 เงื่อนไข : บุคลิกภาพแบบหลงตนเอง (สูง และ ต่ำ) ผลป้อนกลับ (บวก และ ลบ) และการมุ่งการกำกับ (มุ่งการส่งเสริม และ มุ่งการป้องกัน) ผู้ทดลองขอให้ผู้ร่วมการทดลองทำแบบทดสอบการสลับตัวอักษรภาษาไทย ผลการวิจัยพบว่า 1.ในเงื่อนไขมุ่งการป้องกัน ผู้ที่ได้รับผลป้อนกลับทางบวกมีผลการปฏิบัติงานสูงกว่าผู้ที่ได้รับผลป้อนกลับทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.ผู้ที่มีบุคลิกภาพแบบหลงตนเองสูงมีผลการปฏิบัติงานสูงกว่าผู้ที่มีบุคลิกภาพแบบหลงตนเองต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.ในเงื่อนไขมุ่งการส่งเสริม ผู้ที่มีบุคลิกภาพแบบหลงตนเองสูงมีผลการปฏิบัติงานสูงกว่าผู้ที่มีบุคลิกภาพแบบหลงตนเองต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4.ผลป้อนกลับทางบวกทำให้มีแรงจูงใจในกิจกรรมสูงกว่าผลป้อนกลับทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01