วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความพึงพอใจของผู้ป่วย ความพึงพอใจของพยาบาล ความปลอดภัยของผู้ป่วยจากความคลาดเคลื่อนทางยา และการย้ายผู้ป่วยเข้าแผนก ICU โดยไม่ได้วางแผน ระหว่างกลุ่มที่ใช้โปรแกรมการนิเทศของหัวหน้าทีม กับกลุ่มที่ไม่ได้ใช้โปรแกรมการนิเทศของหัวหน้าทีม และเปรียบเทียบความพึงพอใจของผู้ป่วย ความพึงพอใจของพยาบาล ความปลอดภัยของผู้ป่วยจากความคลาดเคลื่อนทางยา และการย้ายผู้ป่วยเข้าแผนก ICU โดยไม่ได้วางแผน ก่อนและหลังการใช้โปรแกรมการนิเทศของหัวหน้าทีม กลุ่มตัวอย่างคือ กลุ่มผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในแผนกหอผู้ป่วยใน โรงพยาบาลปทุมเวช จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ โดยวิธีจับคู่ และกลุ่มพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในแผนกผู้ป่วยใน โรงพยาบาลปทุมเวช จำนวน 30 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 15 คน และกลุ่มควบคุม 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ประกอบด้วย โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ แผนการอบรม คู่มือการนิเทศของหัวหน้าทีมการพยาบาล แบบประเมินความรู้ แบบสังเกตการปฏิบัติกิจกรรมการนิเทศของหัวหน้าทีม แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ป่วย แบบสอบถามความพึงพอใจของพยาบาล และแบบบันทึกความคลาดเคลื่อนทางยาและการย้ายผู้ป่วยเข้า ICU โดยไม่ได้วางแผน เครื่องมือทั้งหมดผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน แล้วนำไปหาค่าความเที่ยงของแบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ป่วย และแบบสอบถามความพึงพอใจของพยาบาล ได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .96 และ .92 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ความพึงพอใจของผู้ป่วย ความพึงพอใจของพยาบาล ผู้ป่วยมีความปลอดภัยจากความคลาดเคลื่อนทางยา และการย้ายผู้ป่วยเข้าแผนก ICU โดยไม่ได้วางแผน หลังการใช้โปรแกรมการนิเทศของหัวหน้าทีมสูงกว่าก่อนการใช้โปรแกรมการนิเทศของหัวหน้าทีม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความพึงพอใจของผู้ป่วย ความพึงพอใจของพยาบาล ผู้ป่วยมีความปลอดภัยจากความคลาดเคลื่อนทางยา และการย้ายผู้ป่วยเข้าแผนก ICU โดยไม่ได้วางแผน หลังการใช้โปรแกรมการนิเทศของหัวหน้าทีมของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05