| ชื่อเรื่อง | : | ผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มอย่างฉับพลันต่อการพัฒนาและการอยู่รอดของลูกหอยลาย Paphia undulata, Born, 1778 |
| นักวิจัย | : | รุ่งทิวา ตะติชรา |
| คำค้น | : | หอยลาย -- การเจริญเติบโต , ความเค็ม |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | เจริญ นิติธรรมยง , จินตนา นักระนาด , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2550 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/16014 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม. )--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550 ทำการศึกษาผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มโดยฉับพลันในหอยลายแต่ละระยะของพัฒนาการ ตั้งแต่ระยะ trochophore จนถึงหอยลายโตเต็มวัย ในแต่ละระยะทำการวางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด โดยใช้ตัวอ่อนหอยลายระยะ trochophore ที่ความหนาแน่น 0.487 ตัว/มล., ระยะ D-shape ที่ความหนาแน่น 0.834 ตัว/มล., ระยะ pediveliger ที่ความหนาแน่น 1.020 ตัว/มล., ระยะ seed ที่ความหนาแน่น 13.255 ตัว/ตร.ซม., หอยลายวัยรุ่นที่อายุ 120 วัน ที่ความหนาแน่น 1.300 ตัว/ตร.ซม. และหอยลายโตเต็มวัยที่ความหนาแน่น 0.042 ตัว/ตร.ซม. ทุกการทดลองเลี้ยงหอยลายในถังขนาด 20 ลิตร และเปลี่ยนแปลงความเค็มของน้ำโดยฉับพลันไปที่ 15 ppt, 20 ppt, 25 ppt, 30 ppt, 35 ppt และความเค็มน้ำทะเลธรรมชาติ (31-35 ppt) เพื่อติดตามพัฒนาการ การเติบโต และอัตรารอดของหอยลาย พบว่าหอยลายที่เลี้ยงทุกความเค็มในทุกชุดการทดลองมีอัตรารอดโดยรวมสูง (>90 %) ยกเว้นหอยลายในระยะ pediveliger จนถึงระยะ seed ที่เลี้ยงในความเค็มสูง (35 ppt และความเค็มน้ำทะเลธรรมชาติ (34 ppt)) และหอยลายระยะ seed จนถึงระยะหอยลายวัยรุ่น จนถึงโตเต็มวัย ที่เลี้ยงในความเค็มต่ำ (15 ppt) ที่มีอัตรารอดโดยรวมต่ำ ซึ่งการที่หอยลายเติบโตได้ดีและมีอัตรารอดสูง ขึ้นอยู่กับการจัดสรรพลังงาน ช่วงอายุ ขนาดลำตัว และความสามารถในการปรับสมดุลร่างกาย ในการศึกษาครั้งนี้พบว่าความเค็มที่เหมาะสมในการเลี้ยงหอยลายในทุกระยะให้มีอัตรารอดและการเติบโตสูง ตลอดจนมีความสมบูรณ์และแข็งแรง คือ ความเค็ม 30 ppt โดยช่วงความเค็มที่เหมาะสมในการเลี้ยงหอยลายในระยะ trochophore จนถึงระยะ D-shape ให้มีอัตรารอดที่มีพัฒนาการอย่างสมบูรณ์และการเติบโตสูงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) คือ 25-35 ppt ส่วนหอยลายในระยะอื่นๆ ที่สูงขึ้นไป มีช่วงความเค็มที่เหมาะสม คือ 20-35 ppt ยกเว้นในระยะ pediveliger จนถึงระยะ seed พบว่าหอยลายที่เลี้ยงในความเค็ม 35 ppt และน้ำทะเลธรรมชาติที่มีอัตรารอดที่มีพัฒนาการอย่างสมบูรณ์ต่ำที่สุดเช่นเดียวกับอัตรารอดโดยรวม ซึ่งหอยลายที่เลี้ยงในความเค็มที่ต่ำหรือสูงกว่าช่วงความเค็มที่เหมาะสม จะมีอัตราการเติบโตต่ำ มีพัฒนาการช้า พิการสูงหรือทำให้หอยลายตาย และส่งผลให้อัตรารอดต่ำ ซึ่งพบลักษณะดังกล่าวในหอยลายที่เปลี่ยนไปเลี้ยงในความเค็ม 15 ppt อย่างฉับพลันในทุกระยะของพัฒนาการ โดยมีปัจจัยที่เพิ่มความรุนแรงของความเค็ม คือ ความต้องการพลังงานที่สูงในหอยลายแต่ละระยะในขณะที่มีการเปลี่ยนแปลงความเค็มขึ้นอย่างฉับพลัน |
| บรรณานุกรม | : |
รุ่งทิวา ตะติชรา . (2550). ผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มอย่างฉับพลันต่อการพัฒนาและการอยู่รอดของลูกหอยลาย Paphia undulata, Born, 1778.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. รุ่งทิวา ตะติชรา . 2550. "ผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มอย่างฉับพลันต่อการพัฒนาและการอยู่รอดของลูกหอยลาย Paphia undulata, Born, 1778".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. รุ่งทิวา ตะติชรา . "ผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มอย่างฉับพลันต่อการพัฒนาและการอยู่รอดของลูกหอยลาย Paphia undulata, Born, 1778."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550. Print. รุ่งทิวา ตะติชรา . ผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มอย่างฉับพลันต่อการพัฒนาและการอยู่รอดของลูกหอยลาย Paphia undulata, Born, 1778. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
|
