วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของกระบวนการครอบครัวและตัวแปรส่งผ่านที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลเชิงสาเหตุของกระบวนการครอบครัวและตัวแปรส่งผ่านที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนประถมศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานคร จ านวน 532,422 คน กลุ่มตัวอย่างผู้ให้ข้อมูล คือ นักเรียนประถมศึกษา จ านวน 540 คน และผู้ปกครอง จ านวน 540 คน ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ตัวแปรแฝงภายใน 4 ตัวแปร คือ อัตมโนทัศน์ทางการเรียน แรงจูงใจในการเรียน เจตคติทางการเรียน การเห็นคุณค่าในตนเอง และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ตัวแปรแฝงภายนอก 1 ตัวแปร คือ กระบวนการครอบครัว โดยตัวแปรแฝง วัดจากตัวแปรสังเกตได้ รวมทั้งหมด 24 ตัวแปร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามจ านวน 2 ฉบับ ซึ่งมีความเที่ยงในการวัดตัวแปรสังเกตได้แต่ละตัวตั้งแต่ 0.44-0.85 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์โมเดลลิสเรล ผลการวิจัยที่ส าคัญสรุปได้ดังนี้ 1. โมเดลเชิงสาเหตุของกระบวนการครอบครัวและตัวแปรส่งผ่านที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ประกอบด้วย ตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรง ได้แก่ อัตมโนทัศน์ทางการเรียน แรงจูงใจในการเรียน เจตคติทางการเรียน และการเห็นคุณค่าในตนเอง และตัวแปรที่มีอิทธิพลทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ได้แก่ กระบวนการครอบครัว โดยตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรงสูงสุดต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ได้แก่ ตัวแปรเจตคติทางการเรียน 2. โมเดลเชิงสาเหตุของกระบวนการครอบครัวและตัวแปรส่งผ่านที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยให้ค่า ไค-สแควร์ (Chi-square) เท่ากับ 123.73; p = 1.00 ที่องศาอิสระเท่ากับ 225 ค่า GFI เท่ากับ 0.98 ค่า AGFI เท่ากับ 0.97 และค่า RMR เท่ากับ 0.025 และตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 19