วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การบังคับคดี เป็นกระบวนการสุดท้ายในการดำเนินการทางศาล กรณีที่มีการใช้สิทธิทางศาลในการบังคับให้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาชำระหนี้ และสิ่งที่เป็นที่นิยมนำมาใช้เป็นหลักประกันหนี้อย่างหนึ่งก็คือ หุ้นสามัญ เนื่องจากเป็นสิ่งที่ได้รับการยอมรับในภาคธุรกิจทั้งหลายที่จะนำมาเป็นตัวกลางในการทำนิติกรรมต่างๆ โดยที่กระบวนการในการบังคับคดีเอาจากหุ้นสามัญดังกล่าวมีขั้นตอนค่อนข้างละเอียดพอสมควร ทำให้เกิดอุปสรรคในการบังคับคดีอันเนื่องจากไม่มีกฎหมายระบุ/บัญญัติเรื่องการบังคับคดีหุ้นสามัญไว้อย่างชัดเจนพอ เป็นผลให้การบังคับคดีหลักประกันที่เป็นหุ้นสามัญไม่สามารถเสร็จสิ้นไปโดยเร็วได้เท่าที่ควร ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้เขียนจึงได้ศึกษาถึงปัญหาในการดำเนินการต่างๆ เกี่ยวกับขั้นตอน/วิธีการในการบังคับคดีตามคำพิพากษาเฉพาะทรัพย์ที่เป็นหุ้นสามัญ โดยศึกษาถึงอุปสรรคต่างๆ ที่เกี่ยวข้องอีกทั้งยังได้ศึกษาการบังคับคดีของต่างประเทศบางประเทศ เพื่อดูว่ามีการบังคับคดีกันอย่างไร โดยผลจากการศึกษาก็เพื่อให้มีการนำเอาแนวทางที่ศึกษาได้ มาประกอบการวางแนวทางในการแก้ไข/ปรับปรุงวิธีการในการบังคับคดีหุ้นสามัญให้มีความชัดเจนกว่าที่เป็นอยู่ ทั้งนี้ผู้เขียนได้เสนอแนวทางแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่ได้ศึกษามา โดยให้มีการบัญญัติกฎหมายและปรับปรุงแก้ไขบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่มีอยู่ ดังต่อไปนี้ 1. แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ในภาคบังคับคดี ในส่วนของสถานที่ในการขายหุ้น โดยเพิ่มช่องการการขายหุ้นให้มากกว่าเฉพาะที่กรมบังคับคดี โดยให้สามารถขายผ่านตลาดหลักทรัพย์ และสถานที่ที่เห็นว่าเหมาะสมได้ 2. ให้โจทก์มีหน้าที่นำส่งราคาหุ้นก่อนถึงวันขายทอดตลาดเป็นเวลาหนึ่งที่เหมาะสม 3. เพิ่มช่องทางและหรือปรับปรุงวิธีการส่งหมายรวมถึงประสิทธิภาพการส่งหมาย 4. ในขั้นตอนการยึดหุ้น ควรมีการทำข้อตกลงบางประการกับศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ 5. แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 282 (1)