วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาและตรวจสอบความตรงของโมเดลเชิงสาเหตุของการปฏิบัติงานแบบกลุ่ม โดยมีบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบเป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลส่งผ่านความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่ม บุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง และปฏิสัมพันธ์ระหว่างความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่มกับบุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง และ (2) ศึกษาและเปรียบเทียบขนาดอิทธิพลทั้งทางตรงและทางอ้อมของบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบ ความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่ม บุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง และปฏิสัมพันธ์ระหว่างความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่มกับบุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง ที่มีต่อการปฏิบัติงานแบบกลุ่มทำงานโครงการ ภายใต้บริบทของกลุ่มทำงานโครงการ ตัวอย่างคือครูระดับประถมศึกษาชั้นปีที่ 1-3 จากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1-4 ที่เข้ารับการอบรมความรู้เกี่ยวกับระเบียบวิธีวิจัยในชั้นเรียนจำนวน 104 กลุ่ม รวมทั้งสิ้น 525 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 4 ชิ้น ได้แก่ (1) มาตรวัดการปฏิบัติงาน (2) มาตรวัดความรู้ ทักษะ และความสามารถที่จำเป็นในการปฏิบัติงานร่วมกับผู้อื่นในกลุ่ม (3) มาตรวัดบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบ และ (4) มาตรวัดบุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง ผลการวิจัยพบว่า (1) โมเดลอิทธิพลเชิงสาเหตุของการปฏิบัติงานแบบกลุ่ม โดยมีบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบเป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลส่งผ่านความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่ม บุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง และปฏิสัมพันธ์ระหว่างความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่มกับบุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (2) บุคลิกภาพทั้งห้าองค์ประกอบมีอิทธิพลทางอ้อมรวมและอิทธิพลรวมต่อการปฏิบัติงานแบบกลุ่ม แตกต่างจากศูนย์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (3) ความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่มมีอิทธิพลทางตรงต่อการปฏิบัติงานแบบกลุ่ม แตกต่างจากศูนย์อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (4) บุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่งมีอิทธิพลทางตรงต่อการปฏิบัติงานแบบกลุ่ม แตกต่างจากศูนย์อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ และ (5) อิทธิพลของปฏิสัมพันธ์ระหว่างความรู้เกี่ยวกับการทำงานแบบกลุ่มกับบุคลิกลักษณะผัดวันประกันพรุ่ง ส่งผลให้อิทธิพลของบุคลิกภาพทั้งห้าองค์ประกอบ ที่มีต่อการปฏิบัติงานแบบกลุ่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01.