วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้ศึกษาและประเมินศักยภาพในการผลิตคาร์บอนเครดิตที่ได้จากหลุมฝังกลบมูลฝอยของกรุงเทพมหานครที่นำไปฝังกลบที่หลุมฝังกลบ อ.พนมสารคาม จ.ฉะเชิงเทรา และหลุมฝังกลบ อ.กำแพงแสน จ.นครปฐม เมื่อมีการดำเนินการรวบรวมก๊าซมีเทนจากหลุมฝังกลบมาผลิตกระแสไฟฟ้า การศึกษาได้คำนวณปรียบเทียบก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่าที่ปล่อยสู่บรรยากาศที่เกิดขึ้นหากมีการดำเนินการจัดการในลักษณะต่างๆ และประเมินคาร์บอนเครดิตได้ใช้วิธีตามหลักเกณฑ์ของ UNFCCC (วิธีมาตรฐาน ACM0001) และวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการลงทุน รวมทั้ง ปัญหาและอุปสรรคด้านต่างๆ ที่เกิดขึ้นในการดำเนินโครงการ CDM ในปัจจุบัน ผลการวิจัย พบว่า ในการจัดการก๊าซมีเทนที่เกิดขึ้นจากการฝังกลบมูลฝอยในระหว่างปี 2548 - 2557 ของหลุมฝังกลบทั้ง 2 แห่ง หากมีการจัดการวางระบบรวบรวมก๊าซมีเทนเพื่อนำมาเผาทิ้งจะลดปริมาณก๊าซเรือนกระจกที่ปล่อยออกสู่บรรยากาศได้ 65% และหากมีการนำก๊าซมีเทนที่รวบรวมได้นี้ไปผลิตเป็นกระแสไฟฟ้าจะช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้ 69% ในกรณีที่ดำเนินโครงการ CDM หลุมฝังกลบมูลฝอย อ.พนมสารคาม และ อ.กำแพงแสน ช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้ 52% และ 48% ตามลำดับ จากการศึกษาด้านการลงทุนในการรวบรวมก๊าซมีเทนจากหลุมฝังกลบไปผลิตกระแสไฟฟ้าเพียงอย่างเดียวจะไม่มีความคุ้มค่าในการลงทุน แต่หากมีการดำเนินโครงการ CDM ด้วยจะทำให้มีความคุ้มค่ามากเนื่องจากมีรายได้ในการขายคาร์บอนเครดิต ส่งผลให้มีอัตราการคืนทุนในระยะเวลาสั้นลง ปัญหาอุปสรรคอื่นๆที่เกิดขึ้นในการจัดการหลุมฝังกลบ ได้แก่ ปัญหาด้านเทคนิคและประสิทธิภาพในการรวบรวมก๊าซจากหลุมฝังกลบ ที่ไม่ได้มีการวางแผนตั้งแต่เริ่มดำเนินการฝังกลบ ปัญหาด้านนโยบายและกฎหมายเกี่ยวกับ CDM ที่ขาดความชัดเจน และเกี่ยวข้องกับหลายหน่วยงาน ทำให้ผู้ประกอบการไม่มั่นใจในผลตอบแทนที่ได้รับ ปัญหาด้านการขาดแคลนเงินลงทุน ดังนั้น ทางภาครัฐและเอกชนควรปรึกษาและร่วมมือกันเพื่อหาทางแก้ปัญหาและส่งเสริมการจัดการขยะให้เกิดประสิทธิภาพที่ดีที่สุด