วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมและประสิทธิภาพในการใช้กากของเหลวเขียว สำหรับดูดซับโครเมียมและทองแดงจากน้ำเสียสังเคราะห์ และน้ำเสียจากโรงงานชุบโครเมียม การดำเนินการวิจัยนี้ได้ทดลองแบบกวนผสมสมบูรณ์ ในระบบแบตช์ระดับห้องปฏิบัติการที่อุณหภูมิห้อง และวิเคราะห์ปริมาณโลหะหนักด้วยเครื่องอะตอมมิกแอบซอร์พชั่นสเปกโทรโฟโตมิเตอร์ ในน้ำเสียก่อนและหลังจากเขย่า ซึ่งน้ำเสียที่ใช้ในการทดลองประกอบด้วยน้ำเสียสังเคราะห์ และน้ำเสียจากโรงงานชุบโครเมียม โดยกำหนดค่าความเข้มข้นของน้ำเสียสังเคราะห์คือ ค่าความเข้มข้นโครเมียมและทองแดง เท่ากับ 200 และ 20 มิลลิกรัมต่อลิตรตามลำดับ และโครเมียมผสมทองแดงที่ความเข้มข้นเดียวกัน โดยวิธีการหาระยะเวลาสัมผัสที่เหมาะสมจะทำการเขย่าเป็นเวลา 0.5 ถึง 24 ชั่วโมง วิธีการหาค่าพีเอชที่เหมาะสมจะทำการปรับค่าพีเอชเป็น 2 ถึง 9 และวิธีการหาไอโซเทอมนั้นจะทำการปรับปริมาณกากของเหลวเขียวเป็น 0 ถึง 1.2 กรัม/100 มิลลิลิตร นอกจากนี้จะทำการศึกษาการคายออกของโลหะโดยใช้วิธี Waste extraction test (WET) ผลการวิจัยพบว่า ระยะเวลาสัมผัสที่เหมาะสมในการดูดซับโครเมียมและทองแดง มีค่าเท่ากับ 24 ชั่วโมง ช่วงพีเอชที่เหมาะสมในการกำจัดโครเมียมและทองแดงเท่ากับ 7-9 และไอโซเทอมที่เหมาะสมกับการดูดซับโครเมียมในน้ำเสียคือ ไอโซเทอมของฟรุนดริช และไอโซเทอมของแลงเมียร์ แต่การดูดซับทองแดงนั้นไม่เป็นไปตามไอโซเทอมของการดูดซับทั้งสองชนิด เนื่องจากเกิดกระบวนการตกตะกอนขึ้นเป็นส่วนใหญ่ จึงมีความเป็นไปได้ที่จะนำกากของเหลวเขียวมาใช้ในระบบการบำบัดน้ำเสียขั้นต้น เพื่อกำจัดโลหะหนักบางส่วนก่อนเข้าสู่ระบบบำบัดน้ำเสีย.