วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตภาวะซึมเศร้าและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของคุณภาพชีวิตและภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัดในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยหญิงโรคมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัดที่มารับการตรวจ ณ คลินิก ศัลยกรรมผู้ป่วยนอก แผนกเคมีบำบัด และ แผนกรังสีรักษา และ มะเร็งวิทยาโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 203 รายเลือกโดยการสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล แบบสอบถามคุณภาพชีวิต แบบสอบถามภาวะซึมเศร้า แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาและความเที่ยง มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.90, 0.79, 0.85 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วยเบี่ยงเบนมาตราฐาน และ Chi – square ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัดโดยรวมเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ([x-bar] = 73.48, S.D = 12.80) 2. ความชุกของภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัดเท่ากับ ร้อยละ 7.39 3. ภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัดพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ไม่มีภาวะซึมเศร้า จำนวน 188 คน คิดเป็นร้อยละ 92.61 ([x-bar] = 14.68, S.D = 6.81) 4. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิต คือ อาชีพ ผลข้างเคียงจากการรักษา คือ อาการปากแห้ง อาการท้องผูก อาการอ่อนเพลีย อาการ มีแผลเรื้อรังที่กระพุ้งแก้ม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.01 และ การสนับสนุนทางสังคม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05. 5. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้า คือ ผลข้างเคียงจากการรักษา คือ อาการข้อไหล่ติด หรือ แข็ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01