วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของความหนืดและระยะเวลาที่มีต่อค่าแรงยึดติดของกาวยีดฟันเทียมชนิดต่างๆ โดยทำการศึกษาใน 17 กลุ่มการทดลอง คือ กลุ่มที่ไม่ใช้กาวยึดฟันเทียม, กาวยึดฟันเทียมชนิดเจลที่ทดลองผลิตขึ้นเอง 12 ชนิด และกาวยึดฟันเทียมที่มีขายในท้องตลาด 4 ชนิด (ชนิดเพส 2 ชนิด คือ พอลิเดนท์ และบอนีพลัส, ชนิดผง 2 ชนิด คือ เดนสเตท และเดนท์ฟิค) อาสาสมัครในการศึกษานี้มีจำนวน 5 คน การทดลองแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรก คือ การวัดความหนืดของกาวด้วยเครื่อง Paar Physica MC I ด้วยหัว Z4 อัตราการให้แรงเฉือน (Shear rate) 100 รอบต่อนาที ที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส ผลการศึกษาพบว่ากาวยึดฟันเทียมที่ทดลองผลิตขึ้นเองแต่ละชนิดมีค่าความหนืดแปรผันตรงกับความเข้มข้น ส่วนที่สอง คือ ในการวัดค่าแรงยึดติดที่เวลา 0, 30, 60 และ 120 นาที โดยวัดซ้ำ 3 ครั้ง นำค่าที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ ด้วยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 พบว่าค่าแรงยึดติดที่เวลาเริ่มต้นของกาวยึดฟันเทียมชนิดเจลที่เป็นสารตั้งต้นชนิดเดียวกันแต่มีค่าความหนืดต่างกันจะมีค่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติยกเว้นกลุ่มคาร์บอพอล นอกจากนี้กาวยึดฟันเทียมที่ทดลองผลิตขึ้นเองและเดนสเตท ที่เวลาเริ่มต้นค่าแรงยึดมีค่าสูงแต่เมื่อเวลาผ่านไปค่าแรงยึดติดจะลดลง ในขณะที่กาวยึดฟันเทียมเพสท์ทั้งสองชนิด มีค่าแรงยึดติดที่เวลาเริ่มต้นต่ำแต่เมื่อเวลาผ่านไปค่าแรงยึดติดเพิ่มสูงขึ้น ส่วนเดนฟิค ค่าแรงยึดที่ระยะเวลาต่างๆ ไม่แตกต่างกันมากนัก สรุปได้ว่า ความหนืดมีผลต่อค่าแรงยึดติด และเวลาที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงค่าแรงยึดติดของกาวยึดฟันเทียม.