วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

จากการตรวจทางพยาธิวิทยาของผู้ป่วยโรคตับอักเสบเรื้อรังจากเชื้อไวรัสตับอักเสบ พบว่ามีภาวะไขมันแทรกในเนื้อตับค่อนข้างมาก มีรายงานว่าภาวะไขมันแทรกในเนื้อตับในโรคตับอักเสบเรื้อรังจากไวรัสตับอักเสบชนิด ซี มีผลทำให้การตอบสนองต่อการรักษาไม่ดี และยังมีส่วนในการเกิดพังผืดในเนื้อตับเพิ่มขึ้น ซัยโทโครม พี 450 2 อี 1 ก็มีส่วนที่มีความสัมพันธ์ในการเกิดภาวะไขมันแทรกในเนื้อตับ จากการศึกษาในหลอดทดลอง วัตถุประสงค์ของการศึกษา: เพื่อที่จะแสดงถึงความสัมพันธ์ของ ซัยโทรโครม พี 450 2 อี 1 และ ภาวะต้านอินสุลิน ต่อการเกิดภาวะไขมันแทรกในเนื้อตับในผู้ป่วยโรคตับอักเสบเรื้อรังจากไวรัสตับอักเสบ ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยโรคตับอักเสบเรื้อรังจากเชื้อไวรัสตับอักเสบบีจำนวน 19 คน และจากเชื้อไวรัสซีจำนวน 25 คน เข้าร่วมในการวิจัยนี้ ไม่มีผู้ที่ครบเกณฑ์การวินิจฉัย metabolic syndrome ดัชนีมวลกายเฉลี่ยเท่ากับ 22.84+-2.90 กิโลกรัมต่อตารางเมตร ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในหน้าที่ของ ซัยโทโครมพี 450 2 อี 1 และภาวะต้านอินสุลิน ในระหว่างผู้ที่มีและไม่มีไขมันแทรกในเนื้อตับ สรุป: ซัยโทโครมพี 450 2อี 1 และภาวะต้านอินสุลิน น่าจะไม่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะไขมันแทรกในเนื้อตับในผู้ป่วยโรคตับอักเสบเรื่อรังจากเชื้อไวรัสตับอักเสบ ที่ไม่มีภาวะ metabolic syndrome และมีดัชนีมวลกายน้อย เชื้อไวรัสตับอักเสบเองอาจจะมีบทบาทในการเกิดภาวะไขมันแทรกในเนื้อตับซึ่งจำเป็นต้องอาศัยการศึกษาต่อไปเพื่อที่จะยืนยันทฤษฎีที่จะอธิบายพยาธิกำเนิดดังกล่าว.