Chitosan scaffolds containing aloe vera gel extract for wound healing were developed. The scaffolds were cast from chitosan solutions of various molecular weights, including LCS (37 kDa), MCS (100 kDa), and HCS (232 kDa). The scaffold thickness was varied between 0.039 and 0.200 mm. As the scaffolds were thicker, the tensile strength was decreased, while the elongation at break was increased. Chitosan of lower molecular weight yielded greater Young’s modulus than those of higher molecular weight. However, varying thickness did not affect Young’s modulus of the scaffolds significantly. Upon incorporation of glycerin, it was found that the tensile strength and the Young’s modulus were reduced, whereas the elongation at maximum load of the scaffolds was increased. HCS scaffolds were able to promote migration of epidermal cells into the wound better than those of lower molecular weight. Incorporation of the herbal extract into the HCS scaffold was able to improve the migration of epidermal cells obviously, while addition of glycerin did not deteriorate the wound healing effect significantly. In conclusion, HCS scaffolds containing aloe vera gel extract were effective in promoting wound healing. โครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์ ซึ่งบรรจุสารสกัดวุ้นว่านหางจระเข้ ถูกเตรียมขึ้นโดยวิธีการเทสารละลายของไคโตแซน ที่มีน้ำหนักโมเลกุลแตกต่างกัน 3 ชนิด คือ ไคโตแซนน้ำหนักโมเลกุลต่ำ (37 กิโลดาลตัน) ไคโตแซนน้ำหนักโมเลกุลปานกลาง (100 กิโลดาลตัน) และไคโตแซนน้ำหนักโมเลกุลสูง (232 กิโลดาลตัน) พบว่าโครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์ที่เตรียมขึ้น มีความหนาระหว่าง 0.039 และ 0.200 มลลิเมตร เมื่อโครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์มีความหนามากขึ้น จะทำให้โครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์สามารถรับแรงดึงได้ลดลง ในขณะที่ให้ค่าร้อยละของระยะยืด ณ จุดขาดเพิ่มขึ้น ไคโตแซนที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำกว่า จะให้โครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์ที่มีค่าโมดูลัสของยังสูงกว่า อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงความหนาไม่มีผลต่อค่าโมดูลัสของยังอย่างมีนัยสำคัญ การเติมกลีเซอรินลงผสม ทำให้โครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์สามารถรับแรงดึง และมีค่าโมดูลัสของยังลดลง แต่ให้ค่าร้อยละของระยะยืด ณ จุดขาดเพิ่มขึ้น โครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์ที่เตรียมจากไคโตแซนน้ำหนักโมเลกุลสูง สามารถส่งเสริมให้เซลล์ในชั้นหนังกำพร้า สามารถเคลื่อนย้ายเข้าสู่บาดแผล ได้ดีกว่าโครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์ที่เตรียมจากไคโตแซนที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำกว่า การบรรจุสารสกัดวุ้นว่านหางจระเข้ลงในโครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์ ที่เตรียมจากไคโตแซนที่มีน้ำหนักโมเลกุลสูง ทำให้การเคลื่อนย้ายของเซลล์ในชั้นหนังกำพร้าเข้าสู่บาดแผลดีขึ้นอย่างชัดเจน ในขณะที่การเติมกลีเซอรินลงผสม ไม่ส่งผลเสียต่อการฟื้นตัวของบาดแผลอย่างมีนัยสำคัญ กล่าวโดยสรุป พบว่า โครงสร้างเพื่อการยึดเกาะของเซลล์ที่เตรียมจากไคโตแซนน้ำหนักโมเลกุลสูง ซึ่งบรรจุสารสกัดจากวุ้นว่านหางจระเข้ มีประสิทธิภาพดีในการช่วยการฟื้นตัวของบาดแผล