ภาวะน้ำตาลในเลือดสูงเป็นเวลานาน เป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญทำให้ร่างกายเกิดภาวะถูกออกซิไดซ์เกินสมดุล และก่อให้เกิดความผิดปกติของหลอดเลือดทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญของการเกิดโรคแทรกซ้อนต่อระบบหัวใจและหลอดเลือดและไต งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ลดน้ำตาลในเลือดของสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดง และการป้องกันการทำงานผิดปกติของไตและหลอดเลือดในหนูเบาหวาน รวมถึงประเมินความเป็นพิษเบื้องต้น สกัดใบเสี้ยวแดงด้วย 95% ethanol โดยวิธีpercolation ได้สารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงคิดเป็น 23.45% ของน้ำหนักผงแห้ง แยกสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงให้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้นด้วย column chromatography ได้สารสกัดกึ่งบริสุทธิ์คิดเป็น 1.84 % ของสารสกัดหยาบ ผลการทดสอบทางเภสัชเวชเบื้องต้นของสารสกัดกึ่งบริสุทธิ์พบว่ามีสารกลุ่ม flavonoids เป็นส่วนประกอบสำคัญและมี tannin ในปริมาณเล็กน้อย สารสกัดกึ่งบริสุทธิ์ของใบเสี้ยวแดงมีสารประกอบ phenol ในปริมาณสูงถึง4162.6±81.9 μg/mg ผลจากการทดสอบด้วย DPPH และ ABTS assay และการทดสอบโดย FRAP assayของสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงและสารสกัดกึ่งบริสุทธิ์ พบว่าสารสำคัญมีความสามารถในการจับกับอนุมูลอิสระและเป็นตัวให้อิเล็กตรอน จากการทำ OGTT พบว่าสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงไม่มีฤทธิ์ลดน้ำตาลในเลือดในหนูปกติ แต่มีฤทธิ์ยับยั้งการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำตาลในเลือดหนูเบาหวาน การให้สารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงในขนาด 100 และ 200 mg/kg ติดต่อกัน 6 สัปดาห์ไม่แสดงฤทธิ์ลดน้ำตาลในเลือด สารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงไม่สามารถลดระดับของ MDA ในสมองหนูเบาหวานได้แต่ลดระดับของ MDA ในตับได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับหนูเบาหวาน ผลการประเมินการทำงานของไตพบว่าหนูเบาหวานที่ได้รับglyburide หรือ vitamin E ร่วมกับสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดง 100 mg/kg สามารถลดระดับ BUN ของหนูเบาหวานได้ในสัปดาห์ที่ 2 ระดับของ serum creatinine ไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ค่า creatinine clearance ในหนูเบาหวานมีค่าสูงที่สุดและสูงกว่ากลุ่มอื่น สารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงลดการหดตัวของของหลอดเลือดแดงใหญ่ตอบสนองต่อ phenylephrine และเพิ่มการคลายตัวตอบสนองต่อ acethylcholine ได้แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ การศึกษาพิษเฉียบพลันพบว่าสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงจัดว่ามีความปลอดภัย มีค่าLD50 >6,000 mg/kg BW เมื่อให้สารทางปาก และมีค่า LD50 >4,000 และ 2,765.5 mg/kg BW เมื่อให้สารโดยฉีดเข้าช่องท้องในหนูถีบจักรเพศผู้และเพศเมียตามลำดับ ผลการศึกษาพิษกึ่งเรื้อรังเมื่อป้อนสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงที่ขนาด 250, 500 และ 1,000 mg/kg BW วันละ 1 ครั้งติดต่อกันเป็นเวลา 8 สัปดาห์ ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในด้านน้ำหนักตัว น้ำหนักอวัยวะ ระดับเอนไซม์ ALT, AST, ALP ระดับBUN และ SCr ระหว่างหนูที่ได้รับสารสกัดหยาบใบเสี้ยวแดงกับหนูกลุ่มควบคุม สรุปได้ว่าสารสกัดหยาบใบ เสี้ยวแดงมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในหลอดทดลองที่แรง แต่มีฤทธิ์อ่อนในการป้องกันการทำงานผิดปกติของ หลอดเลือดแดงขนาดใหญ่และขนาดเล็กในหนูเบาหวาน อย่างไรก็ตามสารสกัดใบเสี้ยวแดงจัดว่าปลอดภัยและ ไม่มีพิษเมื่อทดสอบในสัตว์ทดลอง Chronic hyperglycemia is a major cause of oxidative stress in human. High oxidative stress leads to macrovascular and microvascular dysfunction, which are the important cause of diabetic cardiovascular and renal complications. The present study aims to investigate the antioxidative and hypoglycemic effect of Bauhinia penicilliloba (BP) leaf extract and its effect on the protection of vascular and kidney dysfunction in diabetic rats including primary toxicity study. The 95% ethanolic extract of BP leaves (EEBP) were prepared using percolation techniques and obtained 23.45% of dried weight and consequence partial purified by column chromatography yielded active purified fraction (APBP) approximately 1.84%. The phytochemical screening revealed the presented of flavonoids contaminated with small amount of tannins. The phenolic content of APBP was 4,162.6±81.9 μg/mg. The EEBP and APBP demonstrated scavenging powers and reducing powers which were examined by DPPH and ABTS assays and FRAP assay, respectively. In OGTT study, the EEBP did not exhibit hypoglycemic effect in normal rat but could inhibit the increased blood glucose level in diabetic rat. The EEBP in the dose of 100 and 200 mg/kg consecutively 6 weeks did not show hypoglycemic activity. The EEBP could not significant reduced brain MDA of diabetic rats but significantly reduced liver MDA compared to diabetic control rats. The evaluation of kidney function of diabetic rats demonstrated that the week-2 BUN of diabetic rats received glyburide or vitamin E + BP 100 mg/kg significantly reduced when compared to diabetic rats. Serum creatinine level was not significant difference between groups. Creatinine clearance of diabetic control rats was highest and higher than those of other groups. The EEBP reduced the aortic contraction in response to phenylephrine and increased relaxation in response to acethylcholine of BP-treated diabetic rats but were not significant. In acute toxicity study, oral administration of the maximal dose of 6,000 mg/kg of the extract to both male and female mice showed neither clinical adverse effect nor animal death (LD50 > 6,000 mg/kg). Peritoneal administration of the maximal dose of 4,000 mg/kg of the extract to male mice did not cause 50% death (LD50 > 4,000 mg/kg). However, the dose of extract that causes 50% death in female mice was 2,765.5 mg/kg (LD50 = 2,765.5 mg/kg). The results of sub-chronic toxicity showed no difference in apparent adverse event, behavioral change, overall health and growth rate between the treatment and the control group. The animal body weight, major organ weight, ALT, AST, ALP, BUN and Cr serum levels were also not different between both groups. In conclusion, the ethanolic extracts of BP leaf exhibited potent antioxidative effect in vitro but low effect for protection of vascular and kidney functions. However, the BP extracts were safe and practically non toxic in mice.