โครงสร้างของชิ้นส่วนในผลิตภัณฑ์ทางวิศวกรรมหลากหลายชนิดประกอบขึ้นมาจากวัสดุที่มีคุณสมบัติทางกลและคุณสมบัติทางความร้อนที่แตกต่างกัน จากข้อมูลที่ผ่านมาพบว่า ความเสียหายของชิ้นส่วนทางวิศวกรรมที่ประกอบขึ้นจากวัสดุแตกต่างกันนี้ ส่วนใหญ่จะมีสาเหตุเนื่องจากความเค้นที่มีค่าสูงมาก (Stress singularity) บริเวณรอยต่อ ซึ่งจะส่งผลให้เกิดการแตกหัก หรือการเกิดรอยแยกที่บริเวณรอยต่อของวัสดุแตกต่างกันนี้ในเวลาต่อมา ดังนั้นโครงการวิจัยนี้ จึงได้ทำการศึกษาลักษณะการกระจายตัวของความเค้นที่มีค่าสูงมากบริเวณรอยต่อแบบ 3 มิติในวัสดุแตกต่างกัน ภายใต้ภาระทางความร้อนแบบคงตัว โดยศึกษาการเปลี่ยนแปลงลักษณะและขนาดของความเค้นที่บริเวณตำแหน่งต่างๆของขอบรอยต่อ ศึกษาอิทธิพลของคุณสมบัติทางกล คุณสมบัตทางความร้อน เช่น สัมประสิทธิ์การขยายตัวของวัสดุเนื่องจากความร้อน ที่มีผลต่อความเค้นที่มีค่าสูงมากบริเวณรอยต่อของวัสดุแตกต่างกัน โดยใช้การคำนวนด้วยระเบียบวิธีบาวน์ดะรีเอลิเมนต์ ซึ่งพบว่าการกระจายความเค้นบริเวณจุดยอดของรอยต่อแบบ 3 มิติมีความแตกต่างอย่างชัดเจนกับการกระจายความเค้นในระบบ 2 มิติ โดยมีค่าของอันดับการเกิดความเค้นอนันต์ที่สูงกว่าอย่างชัดเจน โดยอยู่ในรูปแบบของฟังก์ชันลอการิทึม Structures in engineering fields are composed of dissimilar materials with difference of mechanical properties and thermal properties. From the previous studies, it was found that the failure of engineering parts made by dissimilar materials caused from the stress singularity around the joints. This highly stress can induced the fracture and rupture at the joints of dissimilar materials. This report is presented the investigation of stress distributions around the vertex of dissimilar materials in three-dimensional joints using boundary element method. The characteristic of stress distributions and its magnitudes are presented by varying the mechanical properties and thermal properties such as the coefficient of thermal expansion. It was found that the stress distributions around the vertex in three-dimensional joints were different from that of two-dimensional joints. The order of stress singularity in three-dimensional joints is larger than in two-dimensional joints. The logarithmic singularity occurred at the vertex point in three-dimensional joints