มิค หรือ เพอร์บี 11 เป็นตระกูลของยีนที่ผลิตลิแกนด์ที่จับกับตัวรับเอ็นเคจีทูดีซึ่งอยู่บนผิวเซลล์ทางภูมิคุ้มกันหลายชนิด การจับกันดังกล่าวกระตุ้นให้เซลล์มะเร็งทำลายเซลล์ผิดปกติเช่น เซลล์มะเร็ง จีนตระกูลมิคที่มีการแสดงออก คือ มิคเอ และ มิคบี ซึ่งมีความหลากหลายในประชากรทั่วโลกโดยพบ มิคเอ 62 อัลลีล และ มิคบี 18 อัลลีล อย่างไรก็ตามยังไม่มีการศึกษาว่าความหลากหลายเหล่านี้มีผลต่อการกระตุ้นการทำลายเซลล์ การศึกษาดังกล่าว จำเป็นต้องมีแอนติบอดีที่เหมาะสม โดยได้ผลิตโมโนโคลนอลแอนติบอดีต่อมิคด้วยวิธีการกระตุ้นด้วยดีเอ็นเอที่ผลิตโปรตีนมิค และตรวจกรองหาโคลนที่ผลิตแอนติบอดี ด้วยวิธีอิมมูโนบลอทและเซลล์อีไลซ่าด้วยเซลล์ฮีลาที่มีมิคและเอ็มอี1386ซึ่งไม่มีมิคบนผิวเซลล์ และตรวจสอบคุณสมบัติของแอนติบอดีที่ผลิตได้ด้วยวิธีอิมมูโนบลอท เซลล์อีไลซ่า และเครื่องโฟลไซโตมิเตอร์ รวมทั้งการตรวจสอบความสามารถในการทำปฏิกิริยากับอัลลีลต่างๆของมิคเอและมิคบี และการย้อมชิ้นเนื้อที่ดองด้วยฟอร์มาลินและฝังในพาราฟิน ซึ่งเป็นลักษณะของชิ้นเนื้อที่มีการเตรียมและเก็บในงานประจำ ห้องปฏิบัติการพยาธิวิทยา ซึ่งยังไม่มีแอนติบอดีต่อมิคที่มีคุณสมบัติดังกล่าว พบว่าสามารถผลิตแอนติบอดีต่อมิคเอและมิคบีที่มีคุณสมบัติหลากหลาย และสามารถย้อมชิ้นเนื้อที่ดองด้วยฟอร์มาลินและฝังในพาราฟินรวมทั้งการตรวจด้วยเครื่องโฟลไซโตมิเตอร์ได้ และได้ศึกษาความสัมพันธ์ของมิคบีกับโรคมะเร็งปากมดลูกในผู้ป่วยจำนวน 99 ราย เปรียบเทียบกับผู้มีสุขภาพดี 100 ราย เพื่อหาอัลลีลที่น่าจะมีผลต่อการกระตุ้นเซลล์เอ็นเค พบผู้ป่วยมีอัลลีลMICB*00502 น้อยกว่าผู้มีสุขภาพดีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (corrected P-value = 0.0009)ชี้แนะว่าอัลลีลดังกล่าวน่าจะกระตุ้นเซลล์เอ็นเคได้ดี เมื่อวิเคราะห์ระดับโปรตีนพบว่าไลซีนในตำแหน่งที่ 80 และกรดแอสปาติคในตำแหน่งที่ 136 ซึ่งพบในอัลลีลดังกล่าวก็มีความสัมพันธ์เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามเมื่อศึกษาผลการกระตุ้นทำลายเซลล์พบว่า เฉพาะกรดแอสปาติคในตำแหน่งที่ 136 สามาถกระตุ้นให้เซลล์เอ็นเคฆ่าเซลล์ได้ดีกว่าเมื่อยับยั้งการทำงานด้วยแอนติบอดีต่อเอ็นเคจีทูดี การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการศึกษาความสัมพันธ์กับโรคได้นำไปสู่การพบความหลากหลายที่มีผลต่อการทำงานของมิคบี