อนุภาคระดับนาโนได้รับความสนใจในการใช้เป็นตัวนำส่งยา (drug delivery system) ซึ่ง รวมไปถึงการนำส่งสารออกฤทธิ์ในเครื่องสำอางด้วย การกักเก็บตัวยาหรือสารออกฤทธิ์ ในอนุภาค นาโนนั้น สามารถทำได้โดยไม่ต้องใช้ปฏิกิริยาเคมีใดๆกับสารออกฤทธิ์เหล่านั้น จึงเป็นวิธีที่สามารถ คงฤทธิ์ของยาไว้ได้ดี การวิจัยเกี่ยวกับสารกรองรังสียูวีได้ก่อให้เกิดการยอมรับถึงประโยชน์ของ สารกรองรังสียูวี อย่างไรก็ตาม ปัญหาเรื่องการดูดซึมของสารกรองรังสียูวีเข้าสู่ร่างกาย และปัญหา เรื่องความเสถียรของสารออกฤทธิ์สำหรับเครื่องสำอางก็ยังคงมีอยู่ ในงานวิจัยนี้ ผู้วิจัยต้องการ สร้างอนุภาคนาโนที่ตัวอนุภาคเองมีสมบัติการกรองรังสียูวี ด้วยแนวความคิดที่ว่า ตัวนำส่งสารนี้ น่าจะมีสมบัติในการปกป้องสารออกฤทธิ์จากแสงยูวีได้ด้วย ทั้งนี้เพื่อผลลัพธ์ทั้งในแง่การเพิ่มความ เสถียรให้กบั สารออกฤทธิ์ที่ถูกกักอยู่ในอนุภาคดังกล่าว และ การเพิ่มประโยชนข์ องระบบนำส่งให้ สามารถทำหน้าที่เป็นสารกรองรังสียูวีให้กับผิวด้วย เนื่องจากอนุภาคนาโนเกิดขึ้นจากโมเลกุลพอลิ เมอร์ขนาดใหญ่ ดังนั้นเมื่อพอลิเมอร์ดังกล่าวถูกปรับโครงสร้างให้สามารถดูดกลืนแสงยูวีได้ สาร กรองรังสียูวีที่อยู่ในรูปอนุภาคนาโนนี้ จึงน่าจะถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายได้ช้าลง เมื่อเทียบกับสารกรอง รังสียูวีโมเลกุลเล็กๆที่ใช้กันทั่วไปในเครื่องสำอาง ดังนั้น ระบบใหม่ที่ได้ จึงเป็นสารกรองรังสียูวี แบบใหม่ที่น่าจะสามารถช่วยแก้ปัญหาเรื่องการดูดซึมของสารกรองรังสียูวีเข้าสู่ร่างกายได้ โดยตัว มันเองยังสามารถทำหน้าที่เป็นตัวนำส่งสารออกฤทธิ์ที่มีประสิทธิภาพในการเพิ่มความเสถียรให้กับ สารออกฤทธิ์ด้วย โดยโครงการวิจัยนี้จะเป็นงานวิจัยพื้นฐานของการสร้างระบบดังกล่าว