งานวิจัยเชิงปฏิบัติการครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหาความยากจนในพื้นที่จังหวัดอุทัยธานี ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษามีข้อมูล 2 ส่วนคือ ข้อมูลบัญชีครัวเรือน ที่สะท้อนรายรับรายจ่ายในครัวเรือน ข้อมูลเชิงประเด็น ที่สะท้อนสภาพปัญหาความยากจน ศักยภาพของชุมชน เช่น หนี้สิน ที่ดินฯลฯ ด้วยการจัดเก็บข้อมูลจากครัวเรือนอาสาสมัคร สัมภาษณ์ แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ในระดับครัวเรือน หมู่บ้าน ตำบล ผลจากการศึกษาพบว่า ชุมชนมองความยากจนในหลายมิติ ทั้งมิติทางเศรษฐกิจ สังคมการเมือง วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม การแก้ปัญหาความยากจนของคนอุทัยธานี จึงเป็นการศึกษาปัญหาความยากจนในทุกมิติ ผ่านฐานข้อมูลของชุมชน สะท้อนความจริงถึงสาเหตุความยากจน มาจากคนในชุมชนซึ่งเป็นผู้ได้รับผลกระทบโดยตรงจากความจน เพราะขาดการมีส่วนร่วมตัดสินใจกำหนดทิศทางการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นด้วยตนเอง ขาดข้อมูลของชุมชนในการกำหนดแผนพัฒนาตำบล ความ เคยชินกับการรอคอยคนอื่นมาแก้ปัญหา ส่งผลให้เกิดปัญหาที่เป็นปรากฏการณ์ เช่น หนี้สิน การจัดสวัสดิการชุมชน การจัดการทรัพยากร ฯลฯ การสร้างกระบวนการเรียนรู้ร่วมกัน 3 ฐาน คือ ชุมชนท้องถิ่น (อบต.หรือเทศบาล) และวิชาการ เกิดเงื่อนไขที่สร้างความตระหนักถึงขนาดของปัญหาจากข้อมูลบัญชีครัวเรือน ค้นพบปัจจัยที่ทำให้เกิดการแก้ปัญหาความยากจน คือ กลไก ที่มาจากการมีส่วนร่วมของชุมชน ท้องถิ่น วิชาการ ข้อมูลของชุมชน ที่สร้างการเรียนรู้ร่วมกัน ปรับวิธีคิด ปรับพฤติกรรม แผนตำบล ที่มาจากกระบวนการตัดสินใจร่วมกันของชุมชน ท้องถิ่นบนฐานข้อมูลของชุมชน รูปธรรมการแก้ปัญหาความยากจน ลดรายจ่าย สร้างอาชีพทางเลือก ลดต้นทุนการผลิตทางการเกษตร หนี้สิน สวัสดิการ รูปธรรมการแก้ปัญหาเหล่านี้ถูกพัฒนาเป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชน ซึ่งปัจจัยเงื่อนไขข้างต้นนี้ทำให้เกิดการจัดความสัมพันธ์ใหม่ ระหว่างชุมชนกับชุมชน ชุมชนกับท้องถิ่นและชุมชนกับหน่วยงานรัฐ เอกชน เกิดการพัฒนาตำบลเข้มแข็ง ที่มีกลไก ข้อมูล แผนจัดการตนเอง มีแหล่งเรียนรู้ของชุมชนตั้งแต่ระดับครัวเรือน ชุมชน ท้องถิ่น การสร้างความร่วมมือของจังหวัดอุทัยธานี เป็นการสร้างการเรียนรู้ร่วมกันของชุมชน ท้องถิ่นวิชาการ ผ่านกระบวนการจัดทำข้อมูลของชุมชน นำสู่การแก้ปัญหาความยากจนพัฒนาตำบลเข้มแข็งซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นการสร้างการจัดการตนเองของชุมชน