ดำเนินงานทดลองโดยการท่วมขังน้า และการคลุมโคนต้นมังคุดอายุ 10 ปี โดยทาการทดลองจานวน 4 แปลงในพื้นที่อาเภอเขาคิชฌกูฎ จังหวัดจันทบุรี ในปี 2551 ถึง 2552 พบว่า ต้นมังคุดที่ได้รับสภาวะเครียดน้า จากการท่วมขังน้าและการคลุมโคนต้น มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของมังคุดในช่วงปลายฤดูฝนเดือนตุลาคม ทั้งปี 2551 และ 2552 โดยค่า leaf water potential, leaf chlorophyll index, CO2 assimilation, chlorophyll fluorescence และค่า soil water potential ที่ระดับดินลึก 60 เซ็นติเมตร มีผลต่อการออกดอกของมังคุด ในแปลงทดลองที่ดาเนินการ 2 ปีต่อเนื่องกันด้วยการท่วมขังน้าที่ระดับความลึก 30 เซนติเมตร พบว่า การท่วมขังน้าโดยธรรมชาติในช่วงเดือนกันยายน และการขังน้าบริเวณโคนต้น นาน 30 วัน มีแนวโน้มช่วยให้มังคุดมีการออกดอกเร็วกว่าต้นที่ไม่ขังน้า ประมาณ 3-5 สัปดาห์ และสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ก่อนต้นที่ไม่ขังน้า ประมาณ 1-2 สัปดาห์ เป็นที่น่าสังเกตว่าการท่วมขังน้าโดยธรรมชาติ มีแนวโน้มช่วยให้การออกดอกมากกว่าทรีตเมนท์อื่น อย่างไรก็ตามการขังน้า นาน 75 วัน จะมีการออกดอกช้า และมีการออกดอกน้อยกว่าต้นที่ได้รับการขังน้า นาน 30 วันและต้นควบคุม ส่วนแปลงทดลองที่ดาเนินการในปี 2552 เพียงปีเดียว ทุกทรีตเมนต์มีการออกดอกไม่แตกต่างกัน แต่ต้นมังคุดที่ได้รับการขังน้านาน 30 วัน จะสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตได้มากกว่าทรีตเมนต์อื่นในช่วงต้นฤดู สาหรับการคลุมโคนมังคุดอย่างต่อเนื่องนาน 50 วัน และมีการให้น้าชลประทานช้ากว่าปกติ 50 วัน ทาให้การออกดอกช้ากว่า และมีการออกดอกน้อยกว่าต้นที่ไม่คลุมโคนต้น และมีผลต่อการเจริญเติบโตของผลมังคุด ซึ่งทาให้ผลมังคุดมีขนาดเล็กลง สาหรับการไม่คลุมโคนต้น และมีการให้น้าชลประทาน 2 เท่าในอัตรา 16 ลิตร/นาที/ต้น ในช่วงปลายฤดูฝน มีแนวโน้มช่วยให้การออกดอกมากกว่าการให้น้าในอัตราปกติ 8 ลิตร/นาที/ต้น จึงมีปริมาณผลผลิตสูงกว่าในทรีตเมนต์อื่นๆ และสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตได้มากในช่วงต้นฤดูและกลางฤดู