โครงการนี้ เป็นส่วนหนึ่งของกลไกสนับสนุนการดำเนินงานโครงการความร่วมมือเพื่อแก้ปัญหาความยากจนการพัฒนาสังคมและสุขภาวะ ในการผลักดันการใช้ข้อมูล ความรู้เพื่อทำให้ความต้องการของคนในพื้นที่มีความชัดเจน เพื่อให้หน่วยสนับสนุนทั้งภาครัฐ วิชาการ ภาคธุรกิจเอกชน สามารถเชื่อมโยงการสนับสนุนได้ตรงเป้ามากขึ้น โดยวางแนวทางการทำงานโดยให้เครือข่ายภาคประชาชนในพื้นที่จัดกระบวนงานทำข้อเสนอภาคประชาชนที่เชื่อมโยงกับแผนจังหวัด ใน 21 จังหวัดในปี 2550-2551 เฉพาะโครงการนี้ เป็นกิจกรรมช่วงท้ายของโครงการของโครงการฯ โดยมีกรอบงานเป็นการจัดประชุมเพื่อฉายภาพการทำงานของโครงการความร่วมมือฯ ในพื้นที่ภาคกลาง 3 จังหวัด (ชัยนาท นครปฐม และอุทัยธานี) และนำเสนอชุดประสบการณ์ของจังหวัดเพื่อแลกเปลี่ยนกับภาคีพัฒนาในพื้นที่ และผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อกำหนดทิศทางการทำงานในระยะต่อไป โดยมีผู้เข้าร่วมประชุม 130 คน ผลการประชุม พบว่า ภาพรวมการดำเนินงานพื้นที่ภาคกลาง เน้นสร้างเสริมให้ชุมชนหมู่บ้านและชุมชนตำบลได้มี “ศักยภาพหรือขีดความสามารถ” ในการจัดการตนเอง โดยเฉพาะการจัดการตนเองด้านเศรษฐกิจหรือปัญหาความยากจน การพัฒนาสังคมและสุขภาวะ โดยผ่าน ”กระบวนการจัดทำแผนและข้อเสนอชุมชน” บนฐานข้อมูลรายรับ-จ่ายครัวเรือน และข้อมูลอื่นๆที่เกี่ยวข้อง (กรณีชัยนาท มีการใช้ข้อมูล จปฐ. กชช.2 ค วิเคราะห์ร่วมกับข้อมูลบัญชีรับ-จ่าย กรณีอุทัยธานี มีการใช้ข้อมูลการตรวจเลือดเพื่อดูสารพิษตกค้าง และข้อมูลค่าใช้จ่ายเรื่องการใช้ปุ๋ย ยาฆ่าแมลง เพื่อกระตุ้นความตระหนักในการปรับพฤติกรรมของกลุ่มเกษตรกรในพื้นที่เป้าหมาย) มาเป็นฐาน “การเรียนรู้” และกำหนด “แนวทางหรือทางเลือก”ในการจัดการปัญหาชองชุมชน พร้อมทั้งเป็นเครื่องมือในการ “บูรณาการการบริหารจัดการท้องถิ่นตำบล-จังหวัด” ระหว่างชุมชน ราชการส่วนท้องถิ่นและราชการส่วนภูมิภาคในพื้นที่แต่ละจังหวัด อีกทั้ง มีการขับเคลื่อนงานในตำบลที่ไม่ใช่พื้นที่เป้าหมายของโครงการควบคู่ไปด้วยเพื่อให้การทำงานเต็มพื้นที่ (จังหวัดชัยนาทและอุทัยธานี) โดยการสนับสนุนจากผู้ว่าราชการ ผ่านทางพัฒนาชุมชนจังหวัด/ พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด คู่ขนานในการใช้กระบวนการแผนชุมชนในการสะท้อนความต้องการของชาวบ้านและ ต่อเชื่อมทรัพยากรในท้องถิ่นและงบประมาณอื่น ๆ เช่น SML สำหรับทิศทางการดำเนินงานในอนาคตในพื้นที่ภาคกลางจะเน้น การสร้างกระบวนการเรียนรู้ที่เข้มข้นขึ้นของชุมชนเพื่อนำพาให้ชุมชนคิดกิจกรรมและประสานหาทรัพยากรในพื้นที่มาแก้ปัญหา เป็นการพัฒนาระบบคิดและการจัดการตนเองของชุมชนมากขึ้น