แม้ว่าการศึกษาก่อนหน้านี้พบว่า preeclampsia มีความสัมพันธ์กับภาวะดื้ออินสุลิน แต่ไม่แน่ชัด ว่าภาวะดื้ออินสุลินยังคงมีอยู่ในระยะหลังคลอด มีการศึกษาจำนวนน้อยที่วัดความไวอินสุลินในสตรีที่มี ประวัติเป็น preeclampsia และผลการศึกษามีความขัดแย้งกัน การศึกษาเหล่านี้มีความแตกต่างกันของ ระยะเวลาหลังคลอด เชื้อชาติ จำนวนผู้ป่วย ความรุนแรงของโรค และวิธีการวัดความไวอินสุลิน ซึ่งสิ่ง เหล่านี้มีอิทธิพลต่อผลการศึกษา เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าภาวะดื้ออินสุลินยังคงมีอยู่ในสตรีที่เคยมีประวัติเป็น preeclampsia การศึกษานี้วัดความไวอินสุลินด้วยวิธี hyperinsulinemic euglycemic clamp ในสตรีที่มี ประวัติเป็น preeclampsia ชนิดรุนแรง ระยะเวลาหลังคลอดอย่างน้อย 6 เดือน จำนวน 13 ราย และสตรี ที่มีประวัติตั้งครรภ์ปกติและมีอายุ ดัชนีมวลกายใกล้เคียงกับกลุ่ม preeclampsia (กลุ่มควบคุม๗ จำนวน 26 ราย อายุและระยะเวลาหลังคลอดเฉลี่ย (ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน) เท่ากับ 31.2±6.6 และ 2.6±1.6 ปี ในกลุ่ม preeclampsia และ 32.0±5.6 และ 4.5±2.8 ปี ในกลุ่มควบคุม ตามลำดับ ทั้งสองกลุ่มมีความดัน โลหิตปกติ แต่ความดันโลหิต systolic ในกลุ่ม preeclampsia สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (118±11 กับ 109±12 มม.ปรอท p=0.028) แม้ว่าดัชนีมวลกายของทั้งสองกลุ่มไม่แตกต่างกัน แต่ รอบเอวและสัดส่วนรอบเอวต่อรอบสะโพกในกลุ่ม preeclampsia มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ กลุ่ม preeclampsia มีความไวอินสุลินต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (5.4±2.7 vs. 8.1±4.0 mg/kg/min/μU/ml, p=0.036) ระดับ total cholesterol และ low density lipoprotein cholesterol ไม่แตกต่างกันระหว่างกลุ่ม แต่ระดับ triglyceride ในกลุ่ม preeclampsia สูงกว่าอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (153±74 กับ 82±37 mg/dl, p<0.01) กลุ่ม preeclampsia มีแนวโน้มว่ามีระดับ high density lipoprotein cholesterol ต่ำกว่า (42.1±9.7 กับ 48.2±9.6 mg/dl, p=.071) โดยสรุป การศึกษานี้ พบว่า สตรีที่มีประวัติ preeclampsia ชนิดรุนแรงมีลักษณะของกลุ่มอาการทางเมตาบอลิกและมีความไว อินสุลินต่ำกว่าสตรีที่มีประวัติตั้งครรภ์ปกติ สิ่งเหล่านี้อาจอธิบายโอกาสเสี่ยงของการเกิดหลอดเลือดหัว ใจที่เพิ่มขึ้นในสตรีที่เป็น preeclampsia ภาวะดื้ออินสุลินพบได้ในผู้ป่วยไขมันในตับที่ไม่เกิดจากอัลกอฮอล์ (non-alcoholic fatty liver disease, NAFLD) อย่างไรก็ตาม การศึกษาเหล่านั้นทำให้ชนชาติตะวันตกซึ่งส่วนใหญ่ของผู้ป่วยอ้วนและ ดัชนีมวลกายไม่ใกล้เคียงกับกลุ่มควบคุม เพื่อยืนยันการมีภาวะดื้ออินสุลินในผู้ป่วย NAFLD ชาวเอเชีย การศึกษานี้วัดความไวอินสุลิน ลักษณะทางเมตาบอลิกและมนุษยวิทยาที่เกี่ยวข้องกับภาวะดื้ออินสุลินใน ผู้ป่วย NAFLD คนไทยที่ไม่อ้วนและไม่เป็นเบาหวาน โดยเปรียบเทียบกับอาสาสมัครสุขภาพสมบูรณ์ ผู้ป่วย NAFLD เพศชาย 13 ราย และอาสาสมัครเพศชาย 13 รายที่อายุและดัชนีมวลกายใกล้เคียงกัน (กลุ่มควบ คุม) ได้รับการวัดความไวอินสุลินด้วยวิธี euglycemic hyperinsulinemic clamp ตรวจระดับ ferritin และ ไขมันในเลือด วัดไขมันในช่องท้อง (visceral abdominal fat, VAF) และ ไขมันใต้ผิวหนังส่วนท้อง (subcutaneous abdominal fat, SAF) ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วย NAFLD มีความไวอินสุลินต่ำกว่า มีพื้น ที่ของ VAF และ SAF สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ไม่พบความแตกต่างกันของระดับไข มันในเลือดระหว่างกลุ่ม ยกเว้นระดับ high density lipoprotein cholesterol ซึ่งมีระดับต่ำกว่าในผู้ป่วย NAFLD ระดับ ferritin ในเลือดของผู้ป่วย NAFLD สูงกว่ากลุ่มควบคุม โดยสรุป เมื่อเปรียบกับกลุ่มควบคุม ที่อายุ เพศและดัชนีมวลกายใกล้เคียงกัน ผู้ป่วย NAFLD คนไทยที่ไม่อ้วนและไม่เป็นเบาหวานมีความไวอิน สุลินต่ำกว่า มีพื้นที่ของ VAF และ SAF สูงกว่า Although many studies suggest that preeclampsia is related to insulin resistance, it is uncertain whether insulin resistance exists postpartum. There were few studies that measured insulin sensitivity in women with a history of preeclampsia and the results were conflicting. These studies are different in the postpartum duration, race, number of subject, severity of disease, and method of measuring insulin sensitivity which might have influenced the results. This study investigated whether insulin resistance existed postpartum in women with a history of severe preeclampsia. The hyperinsulinemic euglycemic clamp technique was used to assess insulin sensitivity at least 6 months after delivery in 13 women who had had preeclampsia and 26 age-, body mass index-matched control who had had normal pregnancy. The mean (±SD) age and duration after delivery were 31.2±6.6 and 2.6±1.6 years in the preeclamptic group, and 32.0±5.6 and 4.5±2.8 years in the control group, respectively. Both groups had normal blood pressure, but the systolic blood pressure was significantly higher in the preeclamptic group (118±11 vs. 109±12 mmHg, p=0.028). Although the body mass indices were not different among the groups (25.8±3.1 vs. 24.6±3.9 kg/m2), the waist and waist-to-hip ratio were significantly higher in the women with prior preeclampsia. The preeclamptic group had lower insulin sensitivity index than the controls (5.4±2.7 vs. 8.1±4.0 mg/kg/min/μU/ml, p=0.036). Total cholesterol and low density lipoprotein cholesterol levels did not differ between the groups, but serum triglyceride levels were significantly higher in the preeclamptic group (153±74 vs. 82±37 mg/dl, p<0.01). High density lipoprotein cholesterol levels tended to be lower in the preeclamptic group (42.1±9.7 vs. 48.2±9.6 mg/dl, p=.071). In conclusion, our study found that women with a history of severe preeclampsia had characteristics of the metabolic syndrome and had lower insulin sensitivity compared with those who had had normal pregnancy. These may explain an increased risk of future cardiovascular disease in women with preeclampsia. Insulin resistance has been demonstrated in patients with non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD). However, most studies performed in the Western countries which majority of the subjects was obese and their body mass index (BMI) did not match with the control subjects. To confirm the existing of insulin resistance in Asians with NAFLD, we measured insulin sensitivity, and insulin resistance-related metabolic and anthropometric variables in nonobese, non-diabetes Thai men with NAFLD, and compared the results with values obtained in age-, gender-, BMI-matched controls. Thirteen men with NAFLD and 13 healthy men with ageand BMI-matched were measured insulin sensitivity by euglycemic hyperinsulinemic clamp. In addition, serum ferritin, lipids profile, visceral abdominal fat (VAF), and subcutaneous abdominal fat (SAF) were measured in each subject within a week. Patients with NAFLD had significantly lower insulin sensitivity and higher VAF and SAF areas, when compared with control group. There was no difference of serum lipids among the groups, except high density lipoprotein cholesterol levels which were lower in patients with NAFLD. Serum ferritin levels were significantly higher in NAFLD group. In conclusion, non-obese, non-diabetes Thai men with NAFLD had lower insulin sensitivity and higher VAF and SAF areas, when compared with age-, gender-, BMI-matched controls.