กล้วยน้ำว้าหรือ Musa sapientum, Linn เป็นผลไม้ที่มีพบมากแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนผลประกอบด้วยคาร์โบไฮเดรต แคโรทีน โดปามิน อิพิเนฟฟิน นอร์อิพิเนฟฟิน ซีโรโทนิน วิตามิน และเกลือแร่ต่างๆ เนื่องจากส่วนประกอบของกล้วยบางตัวทำหน้าที่เป็นสารสื่อประสาท และยังไม่มีงานวิจัยศึกษาผลของกล้วยต่อการทำงานของระบบประสาทส่วนกลางโดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้และความจำ ดังนั้นโครงการวิจัยนี้มุ่งศึกษาผลของการบริโภคกล้วยเป็นระยะเวลานาน (3 เดือน) ต่อการฟื้นฟูความจำบกพร่องจากการเหนี่ยวนำให้เกิดภาวะความจำบกพร่องด้วยการฉีดอะไมลอยด์เบต้าเป็ปไตท์ (Aβ25-35) และทำการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของระดับสารสื่อประสาทชนิดกรดอะมิโนและแคททีโคลามินที่ในสมองส่วนฮิปโปแคมปัสและเปลือกสมองซีรีบรัม ในการทดลองนี้หนูทดลองคือ Sprague-Dawley เพศผู้อายุ 8 สัปดาห์ ได้ถูกแบ่งออกเป็น 6 กลุ่มคือ กลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มควบคุม (control sham) ที่ถูกฉีดน้ำเกลือที่โพรงสมองและป้อนน้ำกลั่น กลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่ม control Aβ ที่ถูกเหนี่ยวนำให้เกิดภาวะความจำบกพร่องโดยการฉีดด้วยสารละลาย Aβ25-35 peptides ที่โพรงสมอง และได้รับการป้อนน้ำกลั่น กลุ่มที่ 3-6 เป็นกลุ่มที่ถูกเหนี่ยวนำให้เกิดภาวะความจำบกพร่องโดยการฉีดด้วยสารละลาย Aβ25-35 peptides ที่โพรงสมอง และได้รับกล้วยบดขนาดต่างๆ อีก 4 ขนาด คือ 0.5, 5, 10 และ 40 ก./ก.ก.น้ำหนักตัว ตามลำดับ จากผลการศึกษา พบว่าการบริโภคกล้วยในขนาดสูงส่งผลให้มีพฤติกรรมการเคลื่อนไหวลดลง และหนูทุกตัวยังคงแสดงความวิตกกังวลเมื่อทดสอบด้วยวิธี Elevated Plus Maze หนูทดลองที่เหนี่ยวนำให้เกิดภาวะความจำบกพร่อง มีพฤติกรรมที่แสดงความบกพร่องในการจดจำเกี่ยวกับวัตถุสิ่งของโดยใช้ระยะเวลาในการสำรวจวัตถุเก่ามากกว่าวัตถุใหม่อย่างมีนัยสำคัญ เมื่อทดสอบด้วยวิธี Novel Object Recognition และยังแสดงถึงความจำเกี่ยวกับสถานที่บกพร่องโดยใช้ระยะเวลาในการหาแท่นใต้น้ำนานกว่าหนูในกลุ่มอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญเมื่อทดสอบด้วยวิธี Morris Water Maze หนูความจำบกพร่องที่ได้รับกล้วยในขนาดสูง 10 และ 40 ก./กก. น้ำหนักตัว มีการจดจำเกี่ยวกับวัตถุสิ่งของและมีความจำเกี่ยวกับสถานที่ ดีกว่าหนูกลุ่มควบคุมความจำบกพร่องที่ได้รับตัวทำละลาย ผลการวิเคราะห์ระดับของสารสื่อประสาทในสมองส่วนฮิปโปแคมปัส พบว่าหนูกลุ่มควบคุมความจำบกพร่อง มีค่าเฉลี่ยของระดับของแอสปาเตต กลูตาเมต ต่ำกว่าในหนูกลุ่มควบคุมปกติอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งสารทั้งสองนี้มีแนวโน้มที่จะมีค่าสูงขึ้นในหนูกลุ่มที่ได้รับกล้วยขนาดสูง ในการทดลองนี้ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของระดับสารสื่อประสาทชนิดกรดอะมิโนตัวอื่นๆ (เช่น เซอรีน กลูตามีน ไกลซีน และกาบา) หรือสารสื่อประสาทชนิดแคททีโคลามีน ในหนูแต่ละกลุ่ม จากผลการทดลองนี้ สรุปได้ว่าการฉีด Aβ25-35 peptides เข้าไปที่โพรงสมองสามารถเหนี่ยวนำให้เกิดความบกพร่องในการจดจำ และความจำเกี่ยวกับสถานที่ รวมทั้งการลดระดับของสารสื่อประสาทชนิดแอสปาเตตและกลูตาเมต การได้รับกล้วยที่ขนาดสูงเป็นเวลานาน 3 เดือน สามารถช่วย ฟื้นฟูภาวะความจำบกพร่องที่เหนี่ยวนำด้วย Aβ25-35 peptides ได้ ซึ่งการฟื้นฟูความจำบกพร่องนี้อาจเกิดจากการเพิ่มระดับสารสื่อประสาทชนิดกรดอะมิโนคือแอสปาเตตและกลูตาเมตในสมองส่วนฮิปโปแคมปัส