งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความสามารถในการใช้แรงงานต่างด้าวเพื่อช่วยบรรเทาปัญหาการลดลงของผลผลิตอันเกิดจากภาวะสังคมผู้สูงอายุในประเทศไทย โดยได้คาดการณ์จำนวนแรงงานต่างด้าวในอนาคตด้วยแบบจำลองแรงโน้มถ่วงว่าแรงงานต่างด้าวจะเพิ่มขึ้นปีละ 3.6 เปอร์เซ็นต์ หรือประมาณ 6 ล้านคน ในปีพ.ศ.2572 และได้ประมาณความสามารถในการทดแทนกันระหว่างแรงงานไทยกับแรงงานต่างด้าวด้วยฟังก์ชันการผลิตในระดับจังหวัดของประเทศไทยในรูปค็อบดักกลาส พบว่าแรงงานต่างด้าว 1 คนมีความสามารถเท่ากับแรงงานไทย 0.58 คน นอกจากนี้ จาการซิมมูเลชันภายใต้แบบจำลองการเจริญเติบโตโซโลว์และแรมซี พบว่า แรงงานต่างด้าวไม่สามารถช่วยแก้ปัญหาการลดลงของ GDP ต่อหัวได้ในช่วง 40 ปีข้างหน้า ทั้งนี้เนื่องจากแรงงานต่างด้าวมีประสิทธิภาพการผลิตต่ำกว่าแรงงานไทย อีกทั้งแรงงานต่างด้าวทำให้สัดส่วนปัจจัยทุนต่อแรงงานต่ำลง The objective of this research is to study the potential of using immigrants in alleviating the aging problem in Thailand. Using gravity model, we forecast that immigrants will increase 3.6 percent per year and will reach 6 million in 2029. Using provincial data to estimate a production function, we find that one immigrant is equal to 0.58 Thai workers. From our simulation results, we find that immigrants cannot help with the decrease in per capita GDP during the next 40 years because immigrants are less productive than Thai workers, and the increase in immigrants will decrease capital-labor ration.