โดยทั่วไปมักมีการใช้สารตัวเติมมากกว่าหนึ่งชนิดในผลิตภัณฑ์ยางส่วนใหญ่ เพื่อปรับปรุง สมบัติของยางวัลคาไนซ์ให้ได้ตามต้องการและมีต้นทุนต่ำ สำหรับยางที่มีสีเข้มหรือดำนั้นสามารถใช้ เขม่าดำ (CB) ร่วมกับสารตัวเติมชนิดอื่น ๆ ที่มีราคาถูกกว่าเขม่าดำ เช่น แคลเซียมคาร์บอเนต (4Q และ HF) เคลย์ (SC และ HC) หรือทัลคัม (TC) เพื่อลดต้นทุนในการผลิตได้ งานวิจัยนี้ได้ศึกษาสมบัติเชิงกล ของยางธรรมชาติที่ใช้สารตัวเติมผสมระหว่างเขม่าดำและสารตัวเติมชนิดอื่น ๆ ซึ่งมีทั้งสารตัวเติมชนิด ไม่เสริมแรงและกึ่งเสริมแรงที่สัดส่วนต่าง ๆ โดยทำการแปรปริมาณเขม่าดำตั้งแต่ 0-50 phr และทุกสูตร มีปริมาณรวมของสารตัวเติมผสม 50 phr นอกจากนี้ยังได้เปรียบเทียบสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติที่ ใช้เขม่าดำร่วมกับสารตัวเติมชนิดต่าง ๆ เมื่อมีความแข็งของยางวัลคาไนซ์ใกล้เคียงกัน โดยในกรณีนี้ ยางทุกสูตรจะมีปริมาณเขม่าดำเท่ากันคือ 30 phr แต่แปรปริมาณของสารตัวเติมชนิดอื่น ๆ เพื่อทำให้ได้ ยางวัลคาไนซ์ที่มีความแข็งใกล้เคียงกัน ดังนั้นจะทำให้ยางแต่ละสูตรมีปริมาณรวมของสารตัวเติมผสม ไม่เท่ากัน ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าเมื่อใช้เขม่าดำร่วมกับ 4Q, HF, SC, HC หรือ TC จะทำให้สมบัติ ต่าง ๆ เช่น ความหนืด ความแข็ง โมดูลัส ความทนต่อการฉีกขาดและความทนต่อการขัดสีสูงลดลงเมื่อ สัดส่วนของเขม่าดำต่อสารตัวเติมดังกล่าวลดลง และเมื่อเปรียบเทียบที่สัดส่วนเดียวกันของสารตัวเติม ผสมคู่ใด ๆ พบว่าการใช้เขม่าดำร่วมกับ HC จะได้ยางที่มีความแข็ง โมดูลัส แรงดึงที่จุดขาด และความ ทนต่อการขัดสีสูงที่สุด ในขณะที่การใช้เขม่าดำร่วมกับ HF จะได้ยางที่มีความทนต่อการพับงอ และ ความทนต่อการฉีกขาดสูงที่สุด รวมทั้งมีค่าการเสียรูปจากแรงกดต่ำใกล้เคียงกับการใช้เขม่าดำร่วมกับ 4Q เมื่อเตรียมยางให้มีค่าความแข็งใกล้เคียงกัน ราคายางคอมพาวด์ต่อหนึ่งกิโลกรัมของยางสูตรที่ เติม CB/HF มีราคาถูกที่สุด และให้ยางวัลคาไนซ์ที่มีความทนต่อการฉีกขาดและทนต่อการพับงอสูงกว่า ยางที่ใช้เขม่าดำร่วมกับสารตัวเติมชนิดอื่น ๆ แต่ยางวัลคาไนซ์ที่เติม CB/HC มีโมดูลัส ความทนต่อแรง ดึงและความทนต่อการขัดสี สูงกว่ายางสูตรอื่น ๆ ที่มีค่าความแข็งใกล้เคียงกัน ทั้งนี้เพราะ HC เป็นสาร ตัวเติมกึ่งเสริมแรงที่มีขนาดเล็กและแตกตัวในยางได้ดีกว่า HF