การวิจัยในที่นี้ เป็นการวิจัยแบบมีส่วนร่วม กลุ่มองค์กรเกษตรกรชาวสวนยางเน้นที่สหกรณ์ชาวสวนยาง ในจังหวัดพัทลุง ตรัง และนครศรีธรรมราช ที่อยู่ภายใต้การสนับสนุนส่งเสริมของกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง จากการศึกษาพบว่า องค์กรเกษตรกรที่อยู่ในเขตสามจังหวัดมีขนาดเล็ก แต่ละองค์กรมีสมาชิกเฉลี่ย 95 คน องค์กรเหล่านี้มีการรวมตัวกันภายในจังหวัด ความเข้มแข็งในการรวมตัวแตกต่างกัน จังหวัดตรังมีการรวมตัวในรูปชุมนุมสหกรณ์ระดับจังหวัด มีการทำธุรกิจร่วมกันต่อเนื่อง การรวมตัวค่อนข้างเข้มแข็ง จังหวัดพัทลุง เริ่มจากการรวมตัวในรูปชมรมสหกรณ์ชาวสวนยาง ล่าสุด ปลายปี พ.ศ. 2550 พัฒนาเป็นการจดทะเบียนในรูปชุมนุมสหกรณ์ชาวสวนยาง จำกัด สำหรับจังหวัดนครศรีธรรมราช มีการรวมตัวกันในรูปชุมนุมสหกรณ์ชาวสวนยาง เช่นกัน แต่ขณะนี้หยุดดำเนินการชั่วคราว เพราะประสบปัญหาการบริหาร ซึ่งผู้นำขบวนการสหกรณ์ในจังหวัด กำลังดำเนินการแก้ไขปัญหาเพื่อฟื้นฟูจัดการใหม่ต่อไป ผลผลิตยางของกลุ่มองค์กรเกษตรกรชาวสวนยางที่ศึกษาในสามจังหวัด พบว่ามีปริมาณ 53,417 ตัน/ปี โดยผลิตในรูปของยางแผ่นรมควันมากที่สุด คือ มีปริมาณ 40,783 ตัน/ปี หรือคิดเป็นร้อยละ 76.3 ของผลผลิตทั้งหมด รองลงมาเป็นน้ำยางสด มีปริมาณ 5,083 ตัน/ปี หรือคิดเป็นร้อยละ 9.4 ของผลผลิตทั้งหมด ผลจากการจัดเวทีเรียนรู้ร่วมกันระหว่างผู้นำกลุ่มองค์กรเกษตรกรชาวสวนยางทั้งสามจังหวัด ทำให้มีข้อยุติที่จะร่วมกันขายผลผลิต มีคณะกรรมการเครือข่ายสามจังหวัดและมีคณะกรรมการการตลาดที่จะตัดสินด้านราคา ปริมาณการขายไปยังตลาดปลายทาง ส่วนโครงสร้างรูปแบบการบริหารเครือข่ายระหว่างจังหวัด เป็นเรื่องที่คณะกรรมการเครือข่ายสามจังหวัดศึกษาเรียนรู้ และหาข้อยุติกันในภายหน้า ส่วนการที่จะเชื่อมโยงธุรกิจระหว่างองค์กรเกษตรกรชาวสวนยางทั้งสามจังหวัดกับองค์การสวนยาง คงยังหาข้อยุติไม่ได้ เพราะองค์การสวนยางยังไม่สามารถกำหนดนโยบาย และแนวทาง ใหม่ๆที่ชัดเจน จนกว่าจะมีผู้อำนวยการคนใหม่ แต่จากการศึกษาพบว่า ถ้าความต้องการของผู้ซื้อยางต้องการผลิตภัณฑ์ยางในรูปแบบใดในราคาที่แข่งขันได้ ฝ่ายองค์กรเกษตรกรชาวสวนยางสวนยาง ก็พร้อมจะปรับตัวการผลิตป้อนความต้องการได้ การสร้างห่วงโซ่คุณค่าในธุรกิจการขายผลผลิตยางขององค์กรเกษตรกรชาวสวนยางสวนยางทั้งสามจังหวัดกับองค์การสวนยาง จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีการทำธุรกิจระหว่างองค์กรทั้งสองเกิดขึ้น ในกระบวนการแปรรูปผลผลิต ลำเลียงผลผลิต สต๊อกผลผลิต สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้ทุกขั้นตอน งานวิจัยในที่นี้แม้ไม่สามารถทำให้ทั้งสององค์กรลงนามทำข้อตกลงทำธุรกิจร่วมกัน แต่ก็สามารถประเมินศักยภาพของทั้งสององค์กรว่ามีอยู่มาก หากทั้งสองฝ่ายตัดสินใจที่จะร่วมมือกัน ก็น่าจะคาดหวังได้ว่าทั้งสองฝ่ายต่างได้รับผลประโยชน์เพิ่มขึ้น โดยฝ่ายองค์การสวนยาง ก็จะสามารถใช้ศักยภาพที่มีอยู่ได้เต็มที่ มีลู่ทางที่จะขยายตลาดทั้งภายในและภายนอกประเทศเพิ่มขึ้นฝ่ายองค์กรเกษตรกรชาวสวนยางก็มีช่องทางจำหน่ายผลผลิตที่มีคุณลักษณะเฉพาะที่ชัดเจน การส่งเสริมคุณภาพการผลิตก็สามารถทำได้ มีตลาดรองรับชัดเจน และองค์กรเหล่านี้ก็จะมีความเข้มแข็ง เพราะสามารถช่วยเหลือสมาชิกได้จริงมีตลาดรองรับผลผลิตที่แน่นอน