โครงการวิจัยเพื่อพัฒนาองค์ความรู้ใหม่สาขาดนตรี มีวัตถุประสงค์มุ่งศึกษาองค์ความรู้ดนตรี ในช่วงเวลา 50 ปี นับตั้งแต่ปี 2500 ถึงปัจจุบัน โดยใช้วิธีดำเนินการวิจัยเน้นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีแนวทางและขั้นตอนการดำเนินงานเป็นไป ตามลำดับกล่าวคือ ในขั้นเก็บรวบรวมข้อมูลได้จากการศึกษาเอกสาร หนังสือ ตำรา และการสัมภาษณ์ บุคคลผู้ให้ข้อมูลคุณภาพ นำข้อมูลที่ได้มาเรียบเรียงและจัดกระทำข้อมูลโดยการจำแนกออกเป็น ประเด็นย่อย ให้เป็นเค้าโครงของแต่ละหัวเรื่อง จากนั้นก็จัดสัมมนาย่อยในกลุ่มนักวิจัยและปรับปรุง ผลการวิจัย เป็นระยะๆ เมื่อได้ผลการวิจัยที่ผ่านการสัมมนาย่อยแล้วจึงนำร่างงานวิจัยเข้าสู่ที่ประชุม ของการสัมมนาใหญ่ โดยเชิญวิทยากรชั้นนำของประเทศที่เกี่ยวข้องในแต่ละหัวเรื่อง ให้การวิจารณ์ แสดงความรู้และข้อคิดเห็น แล้วนำมาสร้างองค์ความรู้ใหม่ จากผลการศึกษาสรุปได้ว่าการวิจัยนี้มุ่งศึกษาองค์ความรู้ดนตรีของประเทศไทยในช่วงเวลา 50 ปี ที่ผ่านมา เพื่อพัฒนา ยกฐานะศาสตร์ดนตรีในประเทศไทยในการวิจัยหาองค์ความรู้ใหม่ที่จะ นำมาเป็นคำตอบและมุมมองใหม่ให้กับสังคมไทย ซึ่งเป็นมุมมองจากพัฒนาการดนตรีในช่วง 50 ปี รวมทั้งพัฒนานักวิจัยรุ่นใหม่ให้มีความสามารถวิจัยศาสตร์ทางดนตรีให้มีศักยภาพที่เพิ่มขึ้นภายใต้ ความช่วยเหลือและการให้คำแนะนำของนักวิจัยอาวุโส ผลการวิจัยครั้งนี้ได้องค์ความรู้ที่ประกอบด้วยการศึกษาในประเด็นสำคัญ 10 หัวเรื่อง ซึ่งเป็น องค์ความรู้ดนตรีของประเทศไทยในช่วง 50 ปี นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ถึงปัจจุบัน ประเด็นสำคัญองค์ ความรู้ดังกล่าว ได้แก่ 1) ดนตรีไทย 2) ดนตรีพื้นบ้าน 3)การศึกษาดนตรีของไทย 4) ดนตรีเป็น อาชีพใหม่ของสังคมไทย 5) กฎหมายลิขสิทธิ์และทรัพย์สินทางปัญญา 6)เพลงสมัยนิยม 7)เพลง คลาสสิก 8) ธุรกิจและอุตสาหกรรมดนตรี 9) ดนตรีสร้างศักยภาพความเป็นเลิศของชาติ และ 10) สื่อ สิ่งพิมพ์ วิทยุโทรทัศน์ และ ริงโทน ผลจากการศึกษาดนตรีและเพลงสะท้อนความเป็นไปของสังคม ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา มีความ เปลี่ยนแปลงในเชิงพัฒนาการของการดนตรีเกิดขึ้นขณะที่กาลเวลาได้ผ่านไป สะท้อนให้เห็นถึงความ พยายามของคนไทยที่ต้องการสร้างพัฒนาการดนตรีของตนอยู่ตลอดเวลา ปรากฎการณ์ของดนตรีใน ประเทศไทยแสดงให้เห็นถึงกระแสของการแพร่กระจายของสภาพวัฒนธรรม ความต่อเนื่องและการ เปลี่ยนแปลง บทบาทและหน้าที่ของดนตรีในสังคมวัฒนธรรม และ การดนตรีในวิถีชีวิตสมัยใหม่ของ สังคมวัฒนธรรมไทย The purpose of this basic research was to clarify knowledge of musical situation in Thailand lasting 50 elapsed years since B.E. 2500 to present. For the purpose of acquiring new generation researchers by using this real research conducting situation, basic research methodology had been emphasized under the advice of the acknowledged senior researcher to enhance the research ability of the new generation authorized researchers. Qualitative research method was employed. Data collecting comprised of documentary investigation and interview of qualitative key informants. Data treatment was managed by rearranging and classifying into categories of subtopics which were organized the research outline. Among the researcher team, the draft of research report was discussed and improved prior to be submitted to the seminar of senior scholar’s consideration and criticism. The results of the study show that The result of the research is the acquisition of 10 main topics, which are encompassed knowledge of musical situation in Thailand lasting 50 elapsed years since B.E. 2500 to present, including 1) Thai traditional music, 2) Thai folk music, 3) Thai Music Education, 4) Music is becoming new occupation in Thai society, 5) Copy Right Law and intellectual property, 6) Thai popular music, 7) Classical music in Thai society, 8) Music industry and business, 9) Music enrich the nation’s ability and outstanding, and 10) Media, printed matter, radio-television mass communication, and ring tone. Music and songs had long been a memorandum effecting social developmental change of music in Thailand during 50 elapsed years. It was obviously showed the attempt of Thai people’s constantly needs of their music development. Phenomena of music appeared in Thailand displayed threads of cultural diffusionism, Role and function of music in sociocultural matrix, and Music in the Thai cultural modern life.