การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ปัญหาและอุปสรรค์ที่เกกิขึ้นจากการจัดการธุรกิจชุมชน และค้นหาศักยภาพในตัวผู้ประกอบการธุรกิจชุมชน จากปัจจัยภายในได้แก่ ลักษณะด้านประชากรศาสตร์ของตัวอย่าง และปัจจัยภายนอกที่ช่วยส่งเสริมให้ผู้ประกอบการมีศักยภาพ โดยทั้งสองปัจจัยนี้จะแสดงถึงศักยภาพของผู้ประกอบการ กลุ่มตัวอย่างที่ทำการศึกษา ได้แก่ ผู้ประกอบการซึ่งเป็นผู้นำธุรกิจชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย จำนวน 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูป และกลุ่มผลิตภัฑ์หัตถกรรมด้วยเครื่องมือ 2 ชนิดคือ แบบสอบถามซึ่งใช้กับตัวอย่างทั้งหมด และทำการสุ่มสัมภาษณ์เชิงลึกในบางตัวอย่าง ที่สามารถเป็นตัวแทนให้ข้อมูลต่างๆ ได้ชัดเจน ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะด้านประชากรศาสตร์ของผู้ประกอบธุรกิจชุมชน แสดงถึงศักยภาพส่วนบุคคลอย่างชัดเจน และปัจจัยภาพนอก ได้แก่ การสนับสนุนเงินทุนความรู้ จากหน่วยงานภายนอกทั้งภาครัฐและเอกชน ช่วยให้เกิดโอกาสและส่งผลต่อศักยภาพของผู้ประกอบการได้ สรุปได้ว่า ผู้ประกอบธุรกิจชุมชนส่วนใหญ่ มีความรู้ในเรื่องของการจัดการทั่วไปในระดับสูงสามารถใช้ความรู้นั้น ผสมผสานกับภูมิปัญญาเดิม สร้างความเข้มเแข็งให้กับการประกอบการได้ แต่ในด้านการจัดการด้านการเงิน และการตลาด มีความรู้ความเข้าใจและนำไปใช้ในระดับค่อนข้างต่ำ ทำให้ธุรกิจชุมชนยังประสบปัญหาในการดำเนินงานและมีศักยภาพไม่เต็ฒที่ นอกจากนั้น ยังพบปัญาสำคัญคือ ขาดแคลนเงินทุน และตลาดจำหน่ายสินค้า ซึ่งเป็นปัญหาที่ผู้ประกอบการไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยตนเอง ปัญหานี้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อศักยภาพและความสำเร็จในการประกอบการ ผู้วิจัยมีความเห็นว่า หากภาครัฐและเอกชน ช่วยสนับสนุนนโยบายและวิธีการช่วยเหลือด้านการจัดหาเงินทุน ตลอดจนให้ความรู้ด้านการตลาด และกระตุ้นให้นำความรู้ไปปฏิบัติ จะสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้ This work studied the potential of community enterprises in the northeastern part of Thailand. The purpose of this research is 1) to verify the problems and obstacles of managing community enterprise and 2) to uncover the two main factors of the potential in the community enterprise including internal factors, characteristics of the population, and extenal factors which promote the potential of the community enterprise. These two main factor are indication of the potential. The participants were entrepreneurs who were leaders of the community enterprise in the Northeastern region of Thailand. They were separated into two groups namely the Food Product group and the Handicraft Product group. Two instrument were used in the investigation: a questionnair which was used with all participants and an in-depth interview with the sample of the participants who could give clearest details on the information. Results revealed that based on the characterictics of the population, the participants showed high individual potential in the management of community enterprise. Moreover, financial support and knowledge from both private and public and sectors presents an opportunity for enterpreneurs and have a positive effect on their potential. Thus, it can be concluded that the majority of the communuty enterprise entrepreneures had high knowledge of general management. They can apply that knowledge and combine it with local wisdom; this in turn strengthens the enterprise. However, the entrepreneors had little finance and marketing knoeledge and were able to apply them only a little. Accordingly, this was the reason why the problem of the community enterprise still existed and the community enterprises were not able to achieve their full potential. In addition, lack of capital and market for the products were obstacles that the entrepreneurs were not able to resolve. This problem directly affected the potential and the success of the enterprise. The research views that the problems could be resolved if both public and private sectors support policies, fund, and provide marketing training and encourage its application.