วัตถุประสงค์ของโครงการ 1. เพื่อศึกษาหาความชุกของการกลายพันธุ์และความผิดปกติของยีนเออีวันในผู้ป่วยโรคดิสทอล-รีนอล-ทิวบูล่า-เอซิโดซีส ในเด็กไทย 1. เพื่อศึกษาหาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางคลินิกและความผิดปกติของยีนเออีวันในผู้ป่วยโรคดิสทอล-รีนอล-ทิวบูล่า-เอซิโดซีส ในเด็กไทย วิธีการศึกษา ผู้ป่วยโรคดิสทอล-รีนอล-ทิวบูล่า-เอซิโดซีส ได้รับการตรวจหาการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันที่เป็นสาเหตุสำคัญของภาวะ ดิสทอล-รีนอล-ทิวบูล่า-เอซิโดซีส โดยวิธี PCR restriction enzyme digestion วิธี DHPLC และวิธี direct sequencing ผู้ป่วยได้รับการตรวจทางระบบ โลหิตวิทยาโดยวิธีการมาตรฐาน ตรวจลักษณะรูปร่างของเม็ดเลือดแดง ปริมาณธาตุเหล็กในร่างกาย ชนิดของ ฮีโมโกลบิน และความผิดปกติของ ยีนอัลฟาโกลบินโดยวิธีการมาตรฐาน ผลการศึกษา ผู้ป่วยโรคดิสทอล-รีนอล-ทิวบูล่า-เอซิโดซีส จำนวน 36 คน พบการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันในผู้ป่วยจำนวน 20 คน ดังนี้ G701D/G701D (14 คน) SAO/G701D (4 คน) G701D/A858D (2 คน) ลักษณะทางคลินิกที่สำคัญของผู้ป่วยคือ เจริญเติบโตช้า และกล้ามเนื้ออ่อน แรง ผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันชนิด G701D/G701D และ SAO/G701D มีการแตกของเม็ดเลือดแดงขณะที่เลือดมีภาวะเป็นกรด พบ ลักษณะที่จำเพาะของเม็ดเลือดแดงในผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันแต่ละชนิด การกลายพันธุ์ของเบต้าโกลบินยีนชนิดอีหนึ่งตำแหน่ง ทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นของเม็ดเลือดแดงชนิดโอวาโลชัยท์ในผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันชนิด G701D/G701D และผู้ป่วยที่มีการขาดหาย ไปของอัลฟาโกลบินยีนหนึ่งตำแหน่งร่วมกับการกลายพันธุ์ชนิด SAO/G701D มีภาวะซีดและตับม้ามโตในขณะที่เลือดเป็นกรด สรุปผลการศึกษา การกลายพันธุ์ของยีนเออีวันเป็นสาเหตุส่วนใหญ่ในผู้ป่วยโรคดิสทอล-รีนอล-ทิวบูล่า-เอซิโดซีสในเด็กไทย ภาวะเลือดเป็น กรดทำให้เกิดการแตกของเม็ดเลือดแดงในผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ของยีนเออีวัน พบการเพิ่มขึ้นของเม็ดเลือดแดงชนิดโอวาโลชัยท์ในผู้ที่มีการ กลายพันธุ์ของเบต้าโกลบินยีนชนิดอีหนึ่งตำแหน่ง ร่วมกับการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันชนิด G701D ข้อเสนอแนะสำหรับงานวิจัยในอนาคต 1. ผู้ป่วยโรคดิสทอล-รีนอล-ทิวบูล่า-เอซิโดซีสจำนวน 16 คน ที่ไม่พบการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันควรได้รับการศึกษาหาการกลายพันธุ์ของยีน ชนิดอื่น 2. การศึกษาคุณสมบัติของเม็ดเลือดแดงของผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ของเบต้าโกลบินยีนชนิดอีหนึ่งตำแหน่งร่วมกับการกลายพันธุ์ของยีนเออีวัน ชนิด G701D/G701D และผู้ที่มีการขาดหายไปของอัลฟาโกลบินยีนหนึ่งตำแหน่งร่วมกับการกลายพันธุ์ของยีนเออีวันชนิด SAO/G701D จะเป็น ประโยชน์ในการอธิบายสิ่งที่พบใหม่ในการศึกษานี้ Objectives. To analyze AE1 mutations in Thai pediatric patients with dRTA and to evaluate their association with clinical manifestations. To describe the hematological manifestations and erythrocyte abnormalities in the patients with dRTA associated with AE1 mutation and with the presence of hemogloginopathies. Patients and Methods. Thirty six patients were recruited from eight referral hospitals in four regions of Thailand. AE1 mutations were detected by PCR-based methods. Hemoglobinopathies were detected by hemoglobin typing and thalassemia by analysis of globin genes. Hemolytic anemia was indicated by decreased hemoglobin and hematocrit values in the presence of reticulocytosis. Results. Twenty of 36 patients (55%) carried AE1 mutations, eight (22%) had Hb E, one (2.7%) had Hb EE, one (2.7%) had Hb EF, and one (2.7%) possessed ?+ -thalassemia. The genotypes in 20 patients included homozygous AE1 G701D/G701D (n=14), compound heterozygous AE1 SAO/G701D (n=4), compound heterozygous AE1 G701D/A858D (n=2). Patients with AE1 mutations presented with compensated hemolysis when they had metabolic acidosis. A patient with compound heterozygous SAO/G701D and heterozygous ?+ -thalassemia exhibited severe hemolytic anemia. The boold picture of patients with homozygous AE1 G701D/G701D showed approximately 30% ovalocytic erythrocytes. Strikingly, the presence of heterozygous Hb E increased ovalocytes in the patients with homozygous AE1 G701D/G701D up to about 70% Similarly, the blood pictures of patients with compound heterozygous AE1 SAO/G701D mutations presented about 60% ovalocytes but in the presence of heterozygous ?+ -thalassemia they markedly increased to about 92%. Conclusions. Most of the patients with dRTA studied carried autosomal recessive (AR) AE1 mutations. Metabolic acidosis, which could be alleviated by adequate alkaline therapy, induced variable degrees of hemolysis in those patients with dRTA associated with AR AE1 mutations, especially in the presence of ?+ -thalassemia. Ovalocytic change of erythrocyte was demonstrated in the co-existence of hemoglobin E with AE1 G701D/G701D mutation, and ?+ -thalassemia with AE1 SAO/G701D mutation. Suggestions for future study 1. Evaluation for other reported gene mutations responsible for hereditary dRTA including ATP6V1B1 and ATP6V0A4 encoding B1 and a4 subunit of H+ ATPase in the 16 patients who did not have AE1 mutations. 2. Study of red blood ceil membrane properties of the patients with AE1 gene mutations and hemoglobinopathies.