งานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหา “องค์ความรู้” ที่มีอยู่ ที่เป็นที่ยอมรับและที่ขาดหายไปเกี่ยวกับเด็กและเยาวชนกับยาเสพติด ทั้งนี้เพื่อนำความรู้ที่เป็นที่ยอมรับมาผลักดันให้เกิดการเฝ้าระวังป้องกัน แก้ไข บำบัดฟื้นฟู และนำคืนกลับสู่สังคม กับเด็กและเยาวชน เพื่อผลักดันให้งานวิจัยในอนาคตมุ่งค้นหาองค์ความรู้ที่ขาดหายไป อันจะทำให้กระบวนการจัดการกับปัญหายาเสพติด มีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ผลในการวิเคราะห์องค์ความรู้จากเอกสาร 50 ชิ้น สรุปได้ว่า 1. ความรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับยาเสพติด มีค่อนข้างมากในกลุ่มเด็กนักเรียนชั้นประถม มัธยม/อาชีวะ มีบ้างในกลุ่มเด็ก/เยาวชนในมหาวิทยาลัย และมีค่อนข้างน้อยในกลุ่มเด็กนอกระบบโรงเรียน เช่น เด็กเร่ร่อน เด็กที่เข้าสู่ระบบการจ้างงาน 2. ความรู้เกี่ยวกับสาเหตุของการเข้าสู่วงจรยาเสพติด ในประเด็นแรกส่วนใหญ่เป็นความรู้ที่ยอมรับกันโดยทั่วไปแล้ว เช่น ครอบครัวแตกแยก อิทธิพลของกลุ่มเพื่อน สิ่งแวดล้อมของโรงเรียนและชุมชน และประเด็นที่สอง มีความรู้เรื่องนี้กับเด็ก/เยาวชนในระบบโรงเรียนทุกระดับมากกว่านอกระบบโรงเรียน องค์ความรู้ที่ขาดหายไปคือความสลับซับซ้อนของสถานการณ์ สิ่งแวดล้อม และการก่อตัวของวัฒนธรรมย่อย ที่ทำให้เด็กถูกดึงดูดเข้าสู่ “ความเสี่ยง” และเมื่ออยู่ในความเสี่ยงแล้ว เด็กได้สร้างอุปสงค์ไปกระตุ้นให้เกิดอุปทานอย่างไร อุปทานได้ไปกระตุ้นให้เกิดการปรับเปลี่ยนรูปแบบของสารเสพติด และการค้า/การเข้าถึงยาเสพติดอย่างไร และที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ การตัดสินใจของเด็กตอนเข้าสู่ยาเสพติด แต่ละพัฒนาการมีพลวัฒอย่างไร 3. ความรู้เกี่ยวกับแนวทางแก้ไข เป็นส่วนที่อ่อนด้อยมากที่สุด กล่าวคือ ข้อค้นพบส่วนใหญ่ จะเป็นการแก้ไขแบบเดิม ๆ แยกส่วน เช่น รณรงค์ ให้ความรู้ ให้การบำบัด ตรวจปัสสาวะ ตั้งคลีนิคให้คำปรึกษา ฯลฯ การแก้ไขที่ใช้กลุ่มเพื่อนเป็นฐาน ใช้โรงเรียนเป็นฐาน ใช้ชุมชนเป็นฐาน ที่ให้คน/กลุ่มคน/องค์กรชุมชน/สถานบันท้องถิ่น เฝ้าระวัง ป้องกัน แก้ไข บำบัดฟื้นฟู และคืนสู่สังคมแบบครบวงจร เป็นองค์ความรู้ที่ต้องการด่วนที่สุด