การวิจัยเรื่อง “การประยุกต์ใช้แนวคิด zoning และ compartmentalisation ในการแก้ปัญหาโรคไข้หวัดนก” ได้ดำเนินการโดยความร่วมมือของบุคลากรภาครัฐ เอกชน ผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศ ผู้แทนองค์กรระหว่างประเทศ รวมถึงข้อมูลจากเอกสารอ้างอิงต่าง ๆ ผลการดำเนินงานเป็นไปตามแผนงานที่กำหนดไว้ กล่าวคือ 1. กำหนดเงื่อนไขต่ำสุด (minimal requirement) ของมาตรการการเลี้ยงสัตว์ปีกในระบบ compartment สำหรับการดำเนินการของผู้ประกอบการและเป็นไปตามกฎเกณฑ์สากล และได้เสนอแนะต่อภาครัฐ (กรมปศุสัตว์) ถึงกฎระเบียบที่อาจจำเป็นในการบังคับใช้เพื่อกำกับการดำเนินการของผู้ประกอบการใน compartment และในพื้นที่ที่เกี่ยวข้อง ตามข้อเสนอ “มาตรการการเลี้ยงสัตว์ปีกในระบบ compartment” ได้กล่าวถึงการดำเนินการต่างๆ ในพื้นที่ compartment ได้แก่ ระบบความปลอดภัยทางชีวภาพ (biosecurity) ระบบเฝ้าระวังโรค (disease surveillance) ระบบควบคุมการเคลื่อนย้ายสัตว์ (movement control) ระบบการจัดการโรคระบาด (outbreak management) ระบบเตือนภัย (early warning) การจัดการภายในแนวกันชน (buffer zone) ระบบการตรวจสอบย้อนกลับ (traceability) และการประเมินความเสี่ยง (risk assessment) (บทที่ 2) ซึ่งการดำเนินการหลายอย่างมีกฎระเบียบของทางปศุสัตว์รองรับอยู่แล้ว ได้แก่ มาตรฐานฟาร์ม ระบบการตรวจสอบย้อนกลับ และการควบคุมการเคลื่อนย้ายสัตว์ เป็นต้น ซึ่งภาครัฐจะต้องกำกับดูแลให้เป็นไปตามกฎระเบียบ รวมถึงกฎระเบียบที่อาจต้องประกาศเพิ่มเติมเพื่อรองรับการดำเนินงานในระบบ compartment และการกำกับดูแลในแนวกันชน (buffer zone) ให้เป็นเขตปลอดโรค ได้แก่ 1.1 ระเบียบว่าด้วยการจัดตั้ง วิธีปฏิบัติ และการกำหนดแนวกันชนของ compartment และ establishment 1.2 ระเบียบวิธีปฏิบัติของเกษตรกรรายย่อยและฟาร์มสัตว์ปีกในพื้นที่แนวกันชน 1.3 ระเบียบการเฝ้าระวังโรคในพื้นที่ compartment และ establishment 1.4 ระเบียบในจัดการการเกิดโรคระบาดสัตว์ในพื้นที่ compartment และ establishment 2. ให้ข้อแนะนำในการวิเคราะห์ความเสี่ยงต่อการนำเชื้อไวรัสไข้หวัดนกเข้าสู่ compartment ภาครัฐและผู้ประกอบการต้องวิเคราะห์ข้อมูลสำหรับการประเมินความเสี่ยง (risk assessment) ของการแพร่เชื้อไวรัสไข้หวัดนก โดยต้องมีความเข้าใจถึงช่องทางในการนำเชื้อไข้หวัดนกเข้าสู่พื้นที่ โอกาสของสัตว์ที่ไวรับต่อการติดเชื้อ (susceptible animal) จะมีโอกาสสัมผัสกับเชื้อไวรัสไข้หวัดนกที่ถูกนำเข้ามาในพื้นที่ และผลเสียที่จะเกิดขึ้น (บทที่ 3) 3. ข้อแนะนำที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการตามแนวคิด compartmentalization การดำเนินการตามแนวคิด compartmentalisation จะประสบผลสำเร็จได้ ฟาร์มในระบบ compartment จะต้องได้รับลูกไก่ อาหารและน้ำที่ใช้ในการเลี้ยงสัตว์ และวัสดุรองนอนที่นำมาใช้ภายในโรงเรือน มาจากแหล่งที่ปราศจากโรคไข้หวัดนก และมีมาตรการที่เหมาะสมในการรักษาสภาพปลอดโรคในพื้นที่รอบๆ compartment (buffer zone) (บทที่ 4) 4. ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในการดำเนินงาน compartmentalisation และแนวทางการแก้ไขการดำเนินการตามมาตรการการเลี้ยงสัตว์ปีกในระบบ compartment สำหรับฟาร์มที่ทำเป็นธุรกิจครบวงจร หรือผู้ประกอบการรายใหญ่ เป็นสิ่งที่สามารถทำได้ เนื่องจากผู้ประกอบการทุกราย มีระบบความปลอดภัยทางชีวภาพของฟาร์มในระดับดีถึงดีมาก ทำให้มั่นใจได้ว่า ระบบความปลอดภัยทางชีวภาพจะเป็นมาตรการในการป้องกันโรคที่ยั่งยืนต่อไป อย่างไรก็ตาม ถ้ายังคงพบโรคอยู่ในประเทศ แม้ว่าจะไม่ได้เกิดโรคในระบบ compartment “มาตรการการเลี้ยงสัตว์ปีกในระบบ compartment” อาจได้รับผลกระทบในด้านความมั่นใจของประเทศคู่ค้า ดังนั้น มาตรการในการควบคุมโรคของประเทศในภาพรวม จะต้องเป็นมาตรการคู่ขนาน สำหรับปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในการดำเนินการ compartmentalisation และแนวทางการแก้ไข ได้แก่ 1. การขาดความเข้าใจในการปฏิบัติงานภายใน compartment ของบุคลากร แก้ไขโดย จัดอบรมชี้แจงและซักซ้อมความเข้าใจแก่บุคลากรทุกระดับในการปฏิบัติงานภายใต้เงื่อนไข compartment รวมถึงการจัดตั้งหน่วยตรวจสอบจุดบกพร่องหรือ ตั้งผู้จัดการ compartment เพื่อตรวจสอบ ติดตามและกำชับให้มีการปฏิบัติตามกฎระเบียบการปฏิบัติงานภายใน compartment 2. การขาดความร่วมมือจากประชาชนและเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์รอบๆ compartment แก้ไขโดย จัดการประชุมชี้แจง และจัดตั้งหน่วยประชาสัมพันธ์ ประชาสัมพันธ์การจัดตั้งและความเป็นไปของ compartment เป็นระยะๆเพื่อให้เกิดความรู้สึกมีส่วนร่วม และความเข้าใจถึงความจำเป็นในการจัดตั้ง compartment 3. การขาดความร่วมมือจากเจ้าหน้าที่ของรัฐ แก้ไขโดย ทำความเข้าใจกับเจ้าหน้าที่ของรัฐโดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ เพื่อสร้างความเข้าใจ และปฏิบัติตามนโยบายของกรมปศุสัตว์