Kajian ini berkaitan dengan percampuran kod dalam penulisan Bahasa Melayu murid pekak di sekolah pendidikan khas. Kajian melihat dari dua aspek iaitu mengenal pasti bentuk percampuran kod dalam penulisan ayat murid pekak dan melihat golongan kata dominan yang menyumbang kepada percampuran kod dalam penulisan ayat murid pekak. Kajian telah dilakukan di Sekolah Kebangsaan Pendidikan Khas Persekutuan di Pulau Pinang. Seramai tiga orang responden yang terdiri daripada murid tahun empat dipilih sebagai sampel kajian. Pemilihan sampel untuk kajian ini dilakukan menggunakan teknik persampelan bertujuan. Ketiga-tiga responden berada pada tahap sederhana dan boleh menulis dalam Bahasa Melayu. Skrip latihan murid bahagian A kertas penulisan digunakan sebagai bahan analisis kajian. Bahan kajian yang dipilih dianalisis mengikut pengkelasan bentuk percampuran kod dalam model kerancuan bahasa Teo Kok Seong (2006). Model ini mengandungi empat bentuk percampuran kod iaitu penukaran kod tempelan, penukaran kod dalam ayat, penukaran kod di antara ayat dan penukaran kod dalam perkataan. Dapatan kajian mendapati bahawa penukaran kod dalam ayat merupakan bentuk percampuran kod paling tinggi yang dilakukan oleh murid iaitu sebanyak 49 ayat daripada 53 ayat yang terlibat dengan percampuran kod. Empat daripada ayat yang dianalisis merupakan percampuran kod di antara ayat. Manakala percampuran kod menggunakan kata nama merupakan paling dominan dilakukan oleh murid pekak iaitu sebanyak 18 daripada 31 perkataan. Seterusnya diikuti dengan kata kerja (enam), kata tugas (lima) dan kata adjektif (dua) perkataan.