โรคนีโอสปอโรสิสเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ก่อให้เกิดการแท้งในปศุสัตว์และการสูญเสียทางเศรษฐกิจ วิธีอีไลซ่าเป็นเทคนิคที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการตรวจวินิจฉัยโรคนีโอสปอโรสิสในโค การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีอีไลซ่าสำหรับตรวจหาแอนติบอดีชนิดจี (IgG-ELISA) ต่อเชื้อ Neospora caninum โดยเตรียมแอนติเจนแบบหยาบจาก N. caninum สายพันธุ์ NC1 ระยะ tachyzoite ที่เพาะเลี้ยงและเพิ่มจำนวนในเซลล์วีโร่ (vero cell) เมื่อทดสอบแอนติเจนแบบหยาบที่ผลิตได้ด้วยวิธี immunoblot พบแอนติเจนที่น่าสนใจ ขนาด 42.1, 36.8, 33.7และ 17.9 kDa อย่างไรก็ตามไม่พบแถบโปรตีนเมื่อทดสอบแอนติเจนที่ผลิตได้กับซีรัมโคที่ติดเชื้อ Toxoplasma spp. และซีรัมควบคุมลบ ซึ่งบ่งชี้ว่าไม่มีปฏิกิริยาข้ามระหว่างแอนติเจนของเชื้อ N. caninum กับแอนติบอดีต่อเชื้อ Toxoplasma spp. จากนั้นนำแอนติเจนที่ผลิตได้มาเคลือบเพลทสำหรับ IgG-ELISA เพื่อตรวจหาแอนติบอดีต่อเชื้อ N. caninum ในซีรัมกลุ่มควบคุมบวก (ซีรัมโคทดลองที่ติดเชื้อ N. caninum) จำนวน 3 ตัวอย่าง ซีรัมโคที่ติดเชื้อปรสิตชนิดอื่นๆ จำนวน 115 ตัวอย่าง และซีรัมกลุ่มควบคุมลบ จำนวน 35 ตัวอย่าง ในสภาวะที่เหมาะสม ค่า cut-off ซึ่งคำนวณจากกลุ่มควบคุมลบมีค่าเท่ากับ ?3SD = 0.615 พบว่ามีค่าความไว ความจำเพาะ ค่าทำนายผลบวก และค่าทำนายผลลบของวิธีมีเท่ากับ 100, 82.7, 10.3 และ 100% ตามลำดับ (ที่ค่า cut-off = 0.615) โดยพบว่าเกิดปฏิกิริยาข้ามกับกลุ่มซีรัมโคที่ติดเชื้อปรสิตชนิดอื่น จำนวน 26 ตัวอย่าง ต่อมานำตัวอย่างซีรัมโคจำนวน 894 ตัวอย่าง มาทดสอบด้วยวิธี IgG-ELISA ที่พัฒนาขึ้นโดยเปรียบเทียบกับชุดทดสอบอีไลซ่าทางการค้า พบว่าซีรัมโคจำนวน 318 ตัวอย่างให้ผลบวกด้วยวิธี IgG-ELISA ในขณะที่ 164 ตัวอย่างให้ผลบวกด้วยชุดทดสอบทางการค้า จากผลการศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่าวิธี IgG-ELISA ที่พัฒนาขึ้นโดยใช้แอนติเจนแบบหยาบมีความจำเพาะต่อแอนติบอดีต่อเชื้อ N. caninum น้อยกว่าชุดทดสอบทางการค้า ซึ่งอาจทำให้เกิดปฏิกิริยาข้าม ดังนั้นจึงควรพัฒนาแอนติเจนให้มีความบริสุทธิ์สูงขึ้น เพื่อเพิ่มความจำเพาะของวิธี IgG-ELISA ให้มากขึ้น