การศึกษาความชุกของโรคไวรัสโบวายน์ไวรัลไดอะเรีย (Bovine Viral Diarrhea: BVD)ในเขตพื้นที่ปศุสัตว์เขต 1, 2, 3 และ 7 ของประเทศไทย โดยเก็บตัวอย่างเลือดจากฟาร์มโคนมลูกผสมโฮลสไตน์-ฟรีเชี่ยน108 ฟาร์ม จำนวน 3,380 ตัวอย่างและเจาะเก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อหูจาก 89 ฟาร์ม จำนวน 2,679 ตัวอย่าง ตรวจแอนติบอดี โดยใช้ PrioCHECK?BVDV Ab และตรวจแอนติเจนจากเนื้อเยื่อหนังหูโดยใช้ PrioCHECK? BVDV AgPIfocusซึ่งเป็นชุดตรวจอีไลซ่าสำเร็จรูป ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ผลการตรวจแอนติบอดี พบว่า พื้นที่ปศุสัตว์เขต 7 มีจำนวนฟาร์มที่ตรวจพบแอนติบอดีต่อเชื้อไวรัสบีวีดีสูงสุด เป็นร้อยละ 83.9 ขณะที่พื้นที่เขต 3, 1 และ 2 พบร้อยละ 72.0, 62.5 และ 53.6 ตามลำดับ และพบว่าโคในพื้นที่ ปศุสัตว์เขต 7 มีจำนวนโคนมที่ตรวจพบแอนติบอดีต่อเชื้อไวรัสบีวีดีสูงสุดเช่นกัน คิดเป็นร้อยละ 30.21 ขณะที่พื้นที่ปศุสัตว์เขต 3, 1,และ 2 พบร้อยละ 20.05, 14.97 และ 2.86 ตามลำดับ พบระดับแอนติบอดีในฟาร์มที่มี และไม่มีประวัติแท้งลูกหรือลูกตาย ทั้ง 4 เขต เป็นร้อยละ 71.43 และ 64.44 ตามลำดับ และพบระดับแอนติบอดีในกลุ่มแม่โค โคสาวและลูกโคเป็นร้อยละ 20.79, 10.88 และ 10.36 ตามลำดับ สำหรับผลการตรวจแอนติเจนเนื้อเยื่อหนังหู ในระดับฟาร์มพบในฟาร์มของพื้นที่ปศุสัตว์เขต 2, 3 และ 7 คิดเป็นร้อยละ 4.5, 5.6 และ 6.9 ตามลำดับ แต่ไม่พบในพื้นที่ปศุสัตว์เขต 1 อัตราการพบในโคเพศเมียของพื้นที่ปศุสัตว์เขต 2, 3, และ 7 เป็นร้อยละ 0.2, 0.2,และ 0.2 ตามลำดับ ไม่พบในโคของพื้นที่ปศุสัตว์เขต 1 และตรวจพบแอนติเจนเฉพาะในฟาร์มที่มีประวัติแท้งลูกหรือลูกตาย เป็นร้อยละ 6.45 โดยพบแอนติเจนในกลุ่มแม่โค โคสาวเป็นร้อยละ 0.11, 0.52 ตามลำดับ ไม่พบในลูกโค ผลจากการศึกษาครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ในการวางมาตรการควบคุมและกำจัดโรคบีวีดีไม่ให้แพร่กระจายต่อไป สำคัญ :โบวายน์ไวรัลไดอะเรีย ไวรัสบีวีดี โคนม แอนติบอดี แอนติเจน