โรคเลปโตสไปโรสิสเป็นโรคสัตว์สู่คนซึ่งพบกระจายทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย โคและกระบือเป็นปศุสัตว์ที่เลี้ยงใกล้ชิดกับคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในชนบทของประเทศไทย โดยสัตว์เหล่านี้อาจเป็นตัวอมโรคและแพร่เชื้อเลปโตสไปราสู่มนุษย์และสัตว์ชนิดอื่นๆ การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธี loop mediated isothermal amplification เพื่อตรวจวินิจฉัย 16S rDNA ของเชื้อเลปโตสไปราชนิดก่อโรคในปัสสาวะโคและกระบือทั้งหมด 3,657 ตัวอย่าง เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างสัตว์ที่ให้ผลบวกกับชนิดสัตว์ เพศ อายุ และการกระจายตัวของเชื้อตามภูมิภาคต่างๆ ผลการศึกษาพบความชุกของสสาวะทั้งหมด 8.53% (312/ 3,657; 95% CI 7.669.47) โดยพบสูงสุดในกระบือ 9.43% (46/488; 95% CI 7.0712.26) รองลงมาคือโคนม และโคเนื้อ 9.25% (95/1,027; 95% CI 7.5911.14) และ 7.98% (171/2,142; 95% CI 6.899.19) ตามลำดับ พบความชุกของโรคในปัสสาวะสูงสุดในภาคเหนือตอนล่าง 21.57% (88/ 408; 95% CI 17.7925.75) รองลงมาคือภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนและภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 17.28% (61/353; 95% CI 13.6121.48) และ 8.87% (36/406; 95% CI 6.3911.92) ตามลำดับ พบความชุกของโรคในปัสสาวะสูงที่สุดในโคเนื้อ ซึ่งเป็นปศุสัตว์หลักในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และโรคเลปโตสไปโรสิสถือว่าเป็นโรคประจำถิ่นของภาคนี้ เมื่อพิจารณาถึงชนิดสัตว์พบว่าความชุกของโรคไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตามการหาความสัมพันธ์ระหว่างการติดเชื้อเลปโตสไปราในคนและในปศุสัตว์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่มีความชุกของโรคสูง ยังคงต้องอาศัยความร่วมมือระหว่างสัตวแพทย์และเจ้าหน้าที่ด้านสาธารณสุขต่อไป