การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเส้นทางการจัดการศึกษาของสถาบันอาชีวศึกษาในระบบและนอกระบบในการจัดการศึกษาเพื่อเข้าสู่อาชีพของคนพิการ ข้อมูลกระบวนการจัดการเรียนการสอนใช้วิธีการวิเคราะห์เอกสาร (Documentary Analysis) และเก็บข้อมูลภาคสนาม จากการสัมภาษณ์เชิงลึก (In depth Interview) กับผู้อำนวยการและอาจารย์ผู้สอน จำนวน 16 คน นักเรียนคนพิการจำนวน 20 คน ณ วิทยาลัยเทคโนโลยีดอนบอสโก โรงเรียนอาชีวพระมหาไถ่ และศูนย์ฟื้นฟูอาชีพคนพิการ 9 แห่ง ข้อมูลทการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัย พบว่า การมีอาชีพเป็นพื้นฐานสำคัญที่จะทำให้คนพิการสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมอย่างมีศักดิ์ศรี คนพิการไม่ต้องการ ความสงสาร หากต้องการเพียง ความเข้าใจ ในความแตกต่างทางร่างกายจึงขอเพียง โอกาส ที่เปิดทางให้คนพิการได้มีอาชีพและใช้ชีวิตเช่นเดียวกับคนปกติ โอกาสในอาชีพจึงเป็นประตูแรกที่จะทำให้ คนพิการสามารถ พึ่งตนเองได้ ซึ่งการพึ่งตนเองมีความหมายต่อการดำรงอยู่ในสังคมอย่างมีศักดิ์ศรี หลักสูตรจะเป็นพิมพ์เขียวของการจัดการเรียนการสอนที่เปิดโอกาสให้ผู้พิการได้เรียนรู้วิชาชีพและมีทักษะทางสังคม การจัดการเรียนการสอนใช้อุปกรณ์เช่นเดียวกับคนปกติเพื่อเตรียมความพร้อมสู่โลกแห่งความเป็นจริง โดยดำเนินควบคู่กับการฟื้นฟูด้านการแพทย์ ด้านการศึกษา ด้านอาชีพ และด้านสังคม