งานวิจัยในครั้งนี้แบ่งเป็น 2 ปีการทดลอง ซึ่งการทดลองในครั้งนี้เป็นปีที่ 1 ซึ่งการทดลองในปีที่ 1 แบ่งเป็น 2 การทดลองย่อยได้แก่ การศึกษาระดับการเสริมโปรตีนที่เหมาะสมในอาหารปลานิลที่ระดับโปรตีนต่ำ ต่อการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพการใช้อาหารและโปรตีน คุณภาพซาก และต้นทุนการผลิต และการทดลองที่ 2 คือ การศึกษาแนวทางการจัดการการให้อาหารที่เหมาะสมต่อการเลี้ยงปลานิล โดยทั้ง 2 การทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อลดต้นทุน และเพิ่มผลผลิตการเลี้ยงปลานิลแดง โดยการทดลองที่ 1 แบ่งการทดลองเป็น 4 ชุดการทดลอง ชุดการทดลองละ 3 ซ้ำ ได้แก่ปลานิลแดงกลุ่มที่ได้รับอาหารระดับโปรตีน 32% ตลอดการทดลอง (ควบคุม; T1) ชุดการทดลองที่ได้รับอาหารโปรตีน 18 % เสริมโปรตีนข้น 5% ตลอดการทดลอง (T2) ชุดการทดลองที่ได้รับอาหารโปรตีน 18 % เสริมโปรตีนข้น 5% เดือนแรกและเดือนสุดท้ายของการทดลอง สลับกับอาหารควบคุม (T3) และชุดการทดลองที่ได้รับอาหารโปรตีน 18 % เสริมโปรตีนข้น 5% เดือนแรกของการทดลอง และสองเดือนสุดท้ายใช้อาหารควบคุม (T4) โดยทดลองในปลานิลแดงเพศผู้ล้วนขนาด 17.86 18.40 กรัม/ตัว เลี้ยงในกระชังที่แขวนในบ่อดิน เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ สำหรับการทดลองที่ 2 แบ่งชุดการทดลองตามความถี่ในการให้อาหารที่แตกต่างกันออกเป็น 4 ชุดการทดลอง (Treatment) แต่ละชุดการทดลองมี 3 ซ้ำ ได้แก่ ปลานิลแดงกลุ่มที่ ให้กินจนอิ่มวันละ 2 ครั้ง (T1) กลุ่มที่ให้กินจนอิ่ม วันเว้นวัน (T2) กลุ่มที่ให้กินจนอิ่ม วันละ 2 รั้ง 1 สัปดาห์ สลับกับการให้กินจนอิ่มวันเว้นวัน 1 สัปดาห์ (T3) และปลากลุ่มที่ ให้กินจนอิ่ม วันละ 2 ครั้ง 1 สัปดาห์ สลับกับการให้กินในปริมาณครึ่งหนึ่งของการกินจนอิ่มวันละ 2 ครั้ง 1 สัปดาห์ (T4) โดยทดลองในปลานิลขนาด 11.39 11.47 กรัม/ตัว โดยใช้อาหารจากการทดลองที่ 1 กลุ่ม T4 เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ ผลการทดลองจากการทดลองที่ 1 พบว่าปลานิลแดงชุดการทดลองที่ 4 (T4) มีการเจริญเติบโตไม่แตกต่างจากชุดควบคุม แต่สูงกว่าชุดการทดลองที่ 2 (T2) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ค่า B/C ratio ในแต่ละชุดการทดลองมีค่าไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) แต่ต้นทุนการผลิตปลานิลแดงชุดการทดลองที่ 4 (T4) มีค่าต่ำกล่าชุดการทดลองที่ 2 (P<0.05) ดังนั้นการเลี้ยงปลานิลด้วยอาหารโปรตีน 18 % เสริมโปรตีนข้น 5% เดือนแรกของการทดลอง และสองเดือนสุดท้ายใช้อาหารกลุ่มควบคุม ให้การเจริญเติบโต และการใช้อาหารแบบปกติ รวมถึงต้นทุนการผลิต และค่า B/C ratio ไม่ต่างจากกลุ่มควบคุมที่ใช้อาหารโปรตีน 32% โปรตีน เมื่อพิจารณาจากค่าเปอร์เซ็นต์ซากพบมีค่าไม่ต่างกันทางสถิติในแต่ละกลุ่มทดลอง (P>0.05) สำหรับองค์ประกอบทางเคมีของเนื้อปลากลุ่ม T3 และ T4 มีค่าใกล้เคียงกับกลุ่มควบคุม แต่สูงกว่ากลุ่ม T2 ค่าของปริมาณกรดอะมิโนในเนื้อปลากลุ่มควบคุมมีค่าค่อนข้างสูงกว่ากลุ่มทดลองอื่น สำหรับผลการทดลองที่ 2 พบว่า การเจริญเติบโต และประสิทธิภาพการใช้อาหาร และโปรตีนของปลานิลแดงในกลุ่มทดลองที่ 2 มีค่าสูง และดีกว่ากลุ่มทดลองอื่น (P<0.05) นอกจากนี้เมื่อพิจารณาจากค่า ต้นทุนการผลิตพบว่าปลานิลแดงในกลุ่มที่ 2 ให้ต้นทุนการผลิตต่ำที่สุด (P<0.05) และค่า B/C ratio สูงกว่ากลุ่มทดลองอื่น (P<0.5) สำหรับค่าเปอร์เซ็นต์ซากพบปลากลุ่มทดลองที่ 2 มีค่าเปอร์เซ็นต์เนื้อส่วนกินได้ สูงกว่ากลุ่มทดลองอื่น (P<0.05) สำหรับองค์ประกอบทางเคมีของเนื้อปลาในแต่ละกลุ่มมีค่าใกล้เคียงกัน ส่วนค่าของปริมาณกรดอะมิโนในเนื้อปลากลุ่มควบคุมมีค่าค่อนข้างสูงกว่ากลุ่มทดลองอื่น ดังนั้นการจัดการการใช้โปรตีน และการให้อาหารที่เหมาะสมต่อการเลี้ยงปลานิลแดงเพื่อการเจริญเติบโตที่ดี และสามารถลดต้นทุนได้โดยไม่ส่งผลกระทบทางลบต่อสุขภาพของปลา และคุณภาพของเนื้อปลาคือ การใช้อาหารที่มีโปรตีนต่ำได้ประมาณ 18% โปรตีน แต่ต้องมีการเสริมโปรตีนข้นลงไปประมาณ 5% ในช่วงแรกของการเลี้ยงประมาณ 1 เดือน และให้อาหารสลับกับอาหารโปรตีนสูง ประมาณ 32% โปรตีน ในช่วงท้ายของการเลี้ยงประมาณ 2 เดือน และควรให้อาหารแบบวันเว้นวัน