ในงานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของพื้นที่ผิว (SBET) และปริมาตรรูพรุน (Vtot) ที่แตกต่างกันของเส้นใยคาร์บอนระดับนาโนเมตร (Activated carbon nanofibers, ACNF) ที่มีต่อการเกิดปฏิกิริยาปลดปล่อยไฮโดรเจน และการบรรจุระดับนาโนเมตรของของสารประกอบลิเทียมโบโรไฮไดรด์ (LiBH4) จากการเตรียมเส้นใยคาร์บอนระดับนาโนเมตรโดยการแอคติเวทด้วยความร้อนเป็นเวลาตั้งแต่ 15-75 นาที เพื่อให้ ACNF ที่ได้มีพื้นที่ผิวและมีปริมาตรรูพรุนที่แตกต่างกัน พบว่า SBET ของ ACNF ที่สังเคราะห์ได้มีค่าอยู่ในช่วง 509-2752 m2/g และมีค่า Vtot อยู่ระหว่าง 0.38-2.17 mL/g การหลอมเหลวของ LiBH4 ใน ACNF เพิ่มขึ้นเมื่อ SBET และ Vtot มีค่าเพิ่มมากขึ้น และนอกจากจะช่วยให้ปริมาณไฮโดรเจนที่ปล่อยออกจากตัวอย่างเพิ่มมากขึ้น (สูงถึง 81% เมื่อเทียบกับค่าความจุไฮโดรเจนทางทฤษฎี) การที่ตัวอย่างมีหลอมเหลวอย่างมีประสิทธิภาพยังช่วยยับยั้งการเกิดแก็ส B2H6 ได้อีกด้วย จากผลการวิเคราะห์อุณหภูมิการปล่อยไฮโดรเจน พบว่า ตัวอย่างบรรจุระดับนาโนเมตรทุกตัวเกิดการปล่อยไฮโดรเจนออกมาที่อุณหภูมิใกล้เคียงกัน ในช่วง 347-352 ?C ซึ่งสมบัติทางจลนพลศาสตร์ที่ดีขึ้นนี้เกิดจากการที่บริเวณพื้นผิว ACNF มีคุณสมบัติในการเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา แต่อย่างไรก็ตาม การบรรจุระดับนาโนที่มีประสิทธิภาพสามารถช่วยให้อุณหภูมิเริ่มต้นและอุณหภูมิหลักของการปลดปล่อยไฮโดรเจนลดลงมาอยู่ที่อุณหภูมิ 275 และ 305 ?C ตามลำดับ (?T = 125 และ 170 ?C ตามลำดับเมื่อเปรียบเทียบกับ LiBH4 แบบผง) เมื่อทำการหลอมเหลวตัวอย่างซ้ำอีกครั้ง พบว่า LiBH4 สามารถหลอมเหลวเข้าไปในรูพรุนของ ACNF เพิ่มมากขึ้นทำให้การสัมผัสกันระหว่าง LiBH4 และพื้นผิวของคาร์บอนมีมากขึ้น เป็นผลให้อุณหภูมิเริ่มต้นในการปลดปล่อยไฮโดรเจนของตัวอย่างลดลงมาอยู่ที่ 268 ?C และมีการเพิ่มขึ้นของสัดส่วนปริมาณของแก็สไฮโดรเจนที่ปล่อยออกมาที่อุณหภูมิต่ำ (305 ?C) ดังนั้น การเพิ่มจำนวนครั้งหรือเพิ่มเวลาในการหลอมเหลวจึงนับว่าเป็นวิธีการที่น่าสนใจในการที่จะเพิ่มปริมาณของ LiBH4 ที่อยู่ในรูพรุนของ ACNF ให้ได้มากที่สุด