การวิจัยเรื่อง พฤติกรรมการเปิดรับชมละครโทรทัศน์ของวัยรุ่นในภาคใต้ตอนล่าง มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรม (1) การเปิดรับชมโทรทัศน์ (2) การเปิดรับชมละครโทรทัศน์ (3) ความต้องการและข้อเสนอแนะจากการเปิดรับชมละครโทรทัศน์ของวัยรุ่นในภาคใต้ตอนล่าง ประชากรใรการวิจัย คือ วัยรุ่นในเขตพื้นที่ภาคใต้ตอนล่าง 7 จังหวัด คือ จังหวัดปัตตานี ยะลา นราธิวาส พัทลุง ตรัง สตูล และสงขลา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน อายุระหว่าง 15-25 ปี โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย สถิติวิเคราะห์ข้อมูล คือ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 20-21 ปี การศึกษาระดับปริญญาตรี มีรายได้ 3,001-5,000 บาท/เดือน พฤติกรรมการเปิดรับชมโทรทัศน์ของกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ รับชมที่หอพักหรือ อพาร์ทเมนท์เปิดรับชม 3-4 วันต่อสัปดาห์ โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 3-4 ชั่วโมงใต่ละวัน รับชมผ่านเครื่องรับโทรทัศน์ ช่วงเวลาที่เปิดรับ คือ เวลา 18.00-21.00 น. กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่รับชม สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยจะเปิดรับชมคนเดียว ประเภทรายการโทรทัศน์ที่เปิดรับชมบ่อยที่สุด คือ ละคร รองลงมา คือ รายการเพลงและหรือดนตรี ส่วนพฤติกรรมการเปิดรับชมละครโทรทัศน์ของกลุ่มตัวอย่าง คือ นิยมชมละครโทรทัศน์แนวตลกมากที่สุด รองลงมาคือ ละครแนวชีวิต กลุ่มตัวอย่างเปิดรับชมละครโทรทัศน์ในช่วง วันเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ มากที่สุด โดยมีพฤติกรรมที่จะเปลี่ยนช่องขณะที่รายการไม่สนุก วัตถุประสงค์สำคัญของเปิดรับชมละคร คือ เพื่อความบันเทิง และกลุ่มตัวอย่างแสดงความเห็นว่าประเทศไทยผลิต ละครโทรทัศน์เพียงพอดีแล้ว องค์ประกอบที่มีความสำคัญต่อการตัดสินใจรับชมละครโทรทัศน์มากที่สุด คือ พระเอกและนางเอก รองลงมา คือ วัน เวลาออกอากาศที่เหมาะสม และรูปแบบประเภทละครหรือเนื้อหาละคร สำหรับความต้องการและข้อเสนอแนะจากการเปิดรับชมละครโทรทัศน์ พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ ชื่นชอบและประทับใจมากที่สุด คือ ละครเรื่อง ไฟล้างไฟ รองลงมา คือ ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ทั้งนี้ กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ ต้องการให้ละครโทรทัศน์ไทยในปัจจุบัน มีความสมจริงและเหมาะสมกับตัวละครแบบธรรมชาติที่สุด ในทุกๆประเด็น เช่น ตัวละครที่รับบทเป็นพ่อหรือแม่ การแต่งหน้าในเวลานอน รวมไปถึงสอดแทรกคุณธรรม จริยธรรม ให้ข้อคิด เพื่อเป็นตัวอย่างและประโยชน์ต่อผู้ชม กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ มีข้อเสนอแนะว่า ควรลดความรุนแรง ลดการตบตี แย่งชิง หยาบคาย การทารุณสัตว์ และอยากให้ละครมีข้อคิดคติสอนใจ สอนการใช้ชีวิตในปัจจุบัน ในรูปแบบที่สร้างสรรค์