บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้าง/ระเบียบ/ข้อบังคับ/บทบาทหน้าที่การบริหารคณะสงฆ์ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทในรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซีย เพื่อศึกษาภาวะความเป็นผู้นำทางสังคม/ความสัมพันธ์ระหว่างพระสงฆ์กับชุมชนท้องถิ่นของชาวมาเลเซียเชื้อสายไทในรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซีย และเพื่อศึกษความสัมพันธ์ระหว่าพระสงฆ์ชาวมาเลเซียกับเชื่อสายไทกับคณะสงฆ์ไทยและกลุ่มบุคคล/องค์กรในประเทศไทย การศึกษาใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ ประสานกับการวิจัยเชิงประวัติศาสตร์ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนามจากพระสงฆ์เชื้อสายไทและพระสงฆ์ไทยที่ไปปฏิบัติศาสนากิจยังประเทศมาเลเซีย เป็นกรอบแนวคิด ผลการวิจัยพบว่า โครงสร้าง/ระเบียบ/ข้อบังคับ/บทบาทหน้าที่การบริหารคณะสงฆ์ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทในรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซียนั้น ทำตามแบบอย่างคณะสงฆ์ในประเทศไทยทั้งนั้น และภาวะความเป็นผู้นำทางสังคม / ความสัมพันธ์ระหว่างพระสงฆ์กับชุมชนท้องถิ่นของชาวมาเลเซียเชื้อสายไทในรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซียนั้น พระสงฆ์ส่วนมากเน้นการสร้างถาวรวัตถุทางพุทธศาสนสถานและการเปิดสอนโรงเรียนภาษาไทย สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างพระสงฆ์ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทกับคณะสงฆ์ไทยและกลุ่มบุคคล/องค์กรในประเทศไทยนั้นคณะสงฆ์ทั้งสองมีสัมพันธไมตรีดีมาก การเลื่อนสมณะศักดิ์ใดๆ ก็ขึ้นกับคณะสงฆ์ฝั่งไทย สำหรับคณะบุคคลทั้งสองฝั่งล้วนนับถือเสมือนเป็นเครือญาติพี่น้องกัน