สังคมไทยยังขาดต้นแบบหรือแบบอย่างที่ดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากผู้นำในทุกระดับ รวมไปถึงการขาดระบบและกระบวนการยกย่องเชิดชูดูแลคนดีที่ซื่อตรง และการให้การศึกษา และการเรียนรู้ในสังคม โดยสถาบันหลักของสังคม หน่วยงานภาครัฐ รวมทั้งสื่อมวลชนยังมิได้ ให้ความสำคัญกับการเสริมสร้างสังคมแห่งคุณธรรมความซื่อตรง ซึ่งทำให้สังคมไทยเป็น สังคมที่ไม่ได้ให้คุณค่ากับ ความซื่อตรง นับตั้งแต่ผู้นำระดับสูงของประเทศ ไปจนถึง ปัจเจกชนหรือบุคคลธรรมดาที่พบว่ามีความบกพร่องในเชิงศีลธรรมจริยธรรม โดยเฉพาะ ความซื่อสัตย์ซื่อตรง เนื่องจากขาดภูมิคุมิกัน หรือขาดวุฒิภาวะที่จะใช้วิจารณญาณหรือสติ ไตร่ตรองหาเหตุผลได้ด้วยตนเอง ไม่รู้จักบทบาทหน้าที่ของตน ขาดความรับผิดชอบ ขาดวินัย และไม่เคารพกฎหมายบ้านเมือง กฎเกณฑ์กติกา และมารยาทของสังคม ซึ่งอาจเป็นไปเพราะ ขาดความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องแท้จริง แต่ยังมีส่วนใหญ่ที่ประพฤติปฏิบัติตนในลักษณะ ที่เบี่ยงเบนไปจากความซื่อสัตย์ซื่อตรง โดยไม่รู้สึกว่าเป็นการกระทำที่ควรละเว้น แต่กลับ รู้สึกดีหากทำเช่นนั้นได้ก็แสดงให้เห็นได้ว่าตนเป็นบุคคลที่มีความสำคัญหรือพิเศษมากกว่า คนอื่นๆ โดยแผนความซื่อตรงแห่งชาติที่จัดทำขึ้น ประกอบด้วยยุทธศาสตร์ 9 ประการ ซึ่งมุ่งเน้นที่การปลูกจิตสำนึกของประชาชน ให้ความรู้ที่ถูกต้องเรื่องความซื่อตรง จัดทำแผน และนำไปสู่ การปฏิบัติที่เป็นจริง ทั้งนี้ต้องมีการสร้างเครือข่าย ในการดำเนินงาน และมีการ ติดตามประเมินผล