รายงานฉบับนี้นำเสนอผลการวิเคราะห์และประเมินคุณสมบัติและพฤติกรรมในการใช้งาน จริงของวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตแบบใช้ความร้อนต่ำ (Warm Mix Asphalt, WMA) โดยเปรียบเทียบ กับวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตแบบ Polymer Modified Asphalt (PMA) ที่ใช้งานอยู่ทั่วไปโดย กรมทางหลวงได้ทำการก่อสร้างแปลงทดสอบที่นำวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตทั้งแบบ WMA และ PMA ที่ผลิตจากตะกรันเหล็ก โดยวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตแบบ WMA ใช้ยาง AC 60-70 ที่เติมสาร Sasobit ในขณะที่ PMA ใช้ยาง Polymer Modified Asphalt มาใช้เป็นวัสดุผิวทางร่วมกับวัสดุ แอสฟัลต์คอนกรีตแบบ Porous Asphalt (PA) และ Stone Mastic Asphalt (SMA)ในโครงการบูรณะ ผิวทางแอสฟัลต์ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ตอน กม.21+592 - บรรจบทางเลี่ยงเมืองระยอง ระหว่าง กม.24+210 กม.26+825 ฝั่งขาเข้าและขาออก ขอบเขตของการศึกษาวิจัยในโครงการนี้ ครอบคลุมการทดสอบคุณสมบัติของวัสดุ แอสฟัลต์คอนกรีตในห้องปฏิบัติการ ซึ่งประกอบด้วยการทดสอบ Marshall การทดสอบกำลังรับ แรงดึงทางอ้อม การทดสอบหาค่าโมดูลัสคืนตัว และการทดสอบหาความต้านทานการเกิดร่องล้อ นอกจากนี้การศึกษายังครอบคลุมการเก็บข้อมูลในภาคสนาม โดยกรมทางหลวงได้ทำการว่าจ้างให้ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เก็บข้อมูลระหว่างการก่อสร้าง และกรมทางหลวง ทำการทดสอบเพื่อติดตามพฤติกรรมในการใช้งานของผิวทางหลังการก่อสร้างเป็นระยะเวลา 2 ปี โดยในรายงานวิจัยนี้จะกล่าวถึงรายละเอียดของผิวทางแบบ WMA และ PMA เท่านั้น จากผลการวิจัยยังไม่สามารถสรุปได้ว่าวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตแบบ WMA จะใช้อุณหภูมิ ผสมต่ำกว่าวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตทั่วไปที่ใช้ยาง AC 60-70 แต่ยังสามารถสรุปได้ว่าวัสดุแอสฟัลต์ คอนกรีตแบบ WMA จะใช้อุณหภูมิในการผสมและบดอัดต่ำกว่าวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตแบบ PMA โดยจากผลการทดสอบในห้องปฏิบัติการยังแสดงให้เห็นว่าวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตแบบ WMA มีคุณสมบัติในด้านความแข็งแรงและสมรรถนะการใช้งานที่ใกล้เคียงกับวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีต แบบ PMA เนื่องจากมีค่า Marshall Stability ค่ากำลังรับแรงดึงทางอ้อม ค่าโมดูลัสคืนตัว และความ ต้านทานการเกิดร่องล้อที่ใกล้เคียงกัน