การวิจัยเรื่อง การพัฒนาระบบการพิจารณาคดีของศาลยุติธรรมในการค้นหาความจริงเพื่ออำนวยความยุติธรรมแก่ประชาชนตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและทบทวนถึงหลักการและสาระสำคัญของระบบกล่าวหา และระบบไต่สวน ศึกษาถึงบทบาทและอำนาจศาลในการค้นหาความจริงของศาลยุติธรรมไทยโดยเฉพาะในคดีที่ใช้ระบบไต่สวน ศึกษาถึงระบบ การพิจารณาคดีแบบไต่สวนและบทบาทในการค้นหาความจริงของศาลต่างประเทศ เพื่อนำมาใช้ เป็นแนวทางในการวิเคราะห์และปรับใช้สำหรับประเทศไทย ศึกษาและวิเคราะห์ปัญหา อุปสรรคและข้อจำกัดในการนำวิธีพิจารณาคดีในระบบไต่สวนมาใช้ในการพิจารณาคดีของศาลยุติธรรม รวมทั้งวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อกำหนดแนวทางพัฒนาระบบการพิจารณาคดีของศาลยุติธรรมในการค้นหาความจริงเพื่ออำนวยความยุติธรรมแก่ประชาชนตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย ผลการศึกษาวิจัยพบว่า อุปสรรคในการนำระบบไต่สวนมาใช้ในการพิจารณาคดีของ ศาลยุติธรรมมีหลายประการ เช่น มุมมองเรื่องระบบการค้นหาความจริงและความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทการค้นหาความจริงของผู้พิพากษาในการค้นหาความจริงในคดีที่ต่างกัน ปัญหาการนำระบบไต่สวน มาใช้ในแต่ละประเภทคดี ทั้งในคดีแพ่ง คดีอาญา คดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีอาญาของเจ้าหน้าที่รัฐซึ่งมิใช่ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีเลือกตั้ง คดีแรงงานและคดีคุ้มครองผู้บริโภค และข้อจำกัดในการพัฒนาระบบการค้นหาความจริงของศาลยุติธรรมเกี่ยวกับประมวลจริยธรรมข้าราชการตุลาการในประเด็นเรื่องความเป็นกลางและบทบาทศาล รวมทั้งความเชี่ยวชาญ ของผู้พิพากษา จากผลการศึกษาทำให้ได้ข้อเสนอแนะในงานวิจัย 3 ด้าน ดังนี้ 1) ข้อเสนอแนะด้านกฎหมายที่สำคัญได้แก่ การสร้างหลักประกันการใช้บทบาทเชิงรุก โดยใช้อำนาจตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรมมาตรา 5 ออกเป็นคำแนะนำประธานศาลฎีกาว่าด้วยบทบาทการค้นหาความจริงของผู้พิพากษาในเชิงรุก การให้ศาลใช้บทบาทเชิงรุกในทุกขั้นตอนของการดำเนินคดี ตั้งแต่ชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ชั้นไต่สวนฉุกเฉิน ชั้นไต่สวนคุ้มครองชั่วคราว ชั้นชี้สองสถาน ชั้นก่อนสืบพยาน ชั้นสืบพยานจนถึงชั้นบังคับคดี เสนอให้แก้ไขถ้อยคำในประมวลจริยธรรมข้าราชการตุลาการใน ข้อ 9 2) ข้อเสนอแนะด้านนโยบาย ที่สำคัญได้แก่ การเน้นให้ผู้พิพากษาทำการไกล่เกลี่ย ในทุกขั้นศาลตั้งแต่ชั้นชี้สองสถาน ชั้นก่อนสืบพยานและระหว่างสืบพยาน และเสนอให้ทุกหน่วยงาน ในกระบวนการยุติธรรมทำงานร่วมกันอย่างบูรณาการเพื่อค้นหาความจริงในคดี 3) ข้อเสนอแนะด้านพัฒนาองค์กร บุคลากรและกฎระเบียบ ที่สำคัญได้แก่ การกำหนดตำแหน่งเจ้าหน้าที่ศาลให้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาในการแสวงหาและรวบรวมพยานหลักฐานในคดี และเสนอให้มีหลักสูตรการอบรมเพื่อส่งเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทของผู้พิพากษาในเชิงรุก เช่น กำหนดไว้เป็นส่วนหนึ่งในการบรรยายหลักสูตรอบรมผู้ช่วยผู้พิพากษา และในการเรียนการสอน ชั้นอุดมศึกษา